D66 gelooft nu niet meer in flexibel arbeidscontract

logo_luxCommentaar

D66 is er vroeg bij dit jaar. Eind deze week zullen de Democraten – zeven maanden voor de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart volgend jaar – hun ontwerppartijprogramma al presenteren. Een beperkte en exclusieve voorpremière gaf lijsttrekker Alexander Pechtold, ook die naam staat reeds nu al vast, afgelopen zaterdag in De Telegraaf. In een vraaggesprek met die krant kwam hij op voor de werknemers met flexibele arbeidscontracten die een „wegwerpproduct” dreigen te worden.

Het is waar: in geen ander land binnen de Europese Unie is de afgelopen vijftien jaar het aantal werknemers met een tijdelijk contract zo toegenomen als in Nederland. In internationaal verband staat Nederland met zijn flexibele arbeidsmarkt bij ondernemers en investeerders hoog aangeschreven. Maar deze ontwikkeling heeft ook zijn negatieve aspecten. Deze categorie gaat van contractverlenging naar contractverlenging. Zeker bij de beroepsbevolking onder de 45 jaar dreigt een vaste aanstelling steeds meer achter de horizon te verdwijnen.

Het los dienstverband heeft altijd bestaan. Maar inmiddels wordt ‘gewoon’ werk in toenemende mate door flexibele werknemers verricht. Deels is dit een gevolg van een eigen keuze. Het verklaart de opmars van de Zelfstandigen Zonder Personeel, de ZZP’ers. Maar steeds vaker is geen sprake van een keuze: wat voorheen vast werk was, wordt aangeboden in flexibele contracten. Hier dreigt de balans de verkeerde kant uit te slaan. Werknemers hebben na enige tijd recht op de zekerheid van een vaste baan. Dit is geen vorm van luxe maar uitdrukking van een fatsoenlijke samenleving.

Het is opmerkelijk dat juist D66 zich op dit punt profileert. In hun vorige verkiezingsprogramma manifesteerden de Democraten zich nog als de grote pleitbezorgers van een zo dynamisch mogelijke arbeidmarkt, met de flexibele loopbaan als „een avontuur’’.

De vorig jaar in werking getreden Wet Werk en Zekerheid was bedoeld om de uitwassen tegen te gaan en de goede elementen van vaste en tijdelijke arbeid te combineren. Dat lijkt mislukt, getuige de enorme groei van het aantal flexibele contracten vergeleken met het aantal vaste contracten. Herbezinning is gewenst, waarbij het ontslagrecht betrokken moet worden dat vaste arbeidsovereenkomsten nog altijd in de weg zou staan.

Het is prijzenswaardig dat D66 erkent dat de mede door deze partij gesteunde wet niet tot het beoogde resultaat leidt. Nu de andere betrokkenen nog. De verkiezingen en de daarop volgende kabinetsformatie bieden een uitstekende gelegenheid om tot iets beters te komen.