Bellen met de dirty trickster van Trump

Kort nadat Donald Trump vorige week een nieuwe campagnebaas had benoemd, Steve Bannon van het rechts-conspiratieve Breitbart News, belde ik vanuit Washington met Roger Stone. Roger Stone (64) is de meester van de dirty trick. Hij vertelde me dat hij Trump al „veertig jaar” adviseert. Als vaste medewerker van Breitbart, waar hij excelleert in agressieve aanvallen op Clinton, kent hij ook Steve Bannon uitstekend.

„Steve Bannon”, zei hij, „is de op één na gevaarlijkste man in de Amerikaanse politiek.”

„Wie is dan de gevaarlijkste?”

„Ik”, zei Roger Stone.

Roger Stone vestigde zijn reputatie in de campagne van Nixon in 1972. Hij stuurde een Republikeinse rivaal van de president een cheque uit naam van de Young Socialists Alliance. Een Republikein met socialistische banden is als een PVV’er in een boerkini. Dus Stone lekte dit ‘nieuws’ – en de rivaal was verslagen.

Roger Stone werd ratfucker van beroep. Hij werkte voor negen presidentiële campagnes, lange tijd in een gezamenlijk bedrijf met Paul Manafort, Trumps vorige campagnebaas.

Stone was nog naaste medewerker toen Trump zijn gooi naar het presidentschap begon. Hij verloor die positie vorig jaar na een wilde tweet, maar bleef vertrouweling. „Trump en ik houden contact”, zei hij. Nog steeds speelt hij zijn rol. Zo werd hij in mei geciteerd door National Enquirer toen dit babbelblad schreef dat Trumps laatste rivaal in de voorverkiezingen, de vrome Ted Cruz, vijf buitenechtelijke affaires had. Cruz zag er, uiteraard, de hand van Stone in. Stone weersprak dit, maar dat zegt in zijn geval niet alles. Een van zijn campagnemotto’s: „Geef nooit iets toe. Ontken altijd alles.”

Mensen als Stone bestaan omdat Amerikanen politieke strijd verheerlijken. Wie niet strijdt, is een weenie. Provocaties, dirty tricks en paranoia horen daarbij. Stone’s voornaamste campagnemotto – „aanvallen, aanvallen, aanvallen” – is exact de wijze waarop Trump Clinton tot nu toe bestrijdt. „Om te winnen moet je, mits legaal, bereid zijn alles – álles – te doen.”

De Nederlandse politiek is op dit gebied onervaren, maar ik weet niet hoelang nog. Ook hier groeit de hang naar compromisloosheid; naar wantrouwen en paranoia. Dus ik zei tegen Roger Stone: zou u in Nederland willen werken, voor iemand als Wilders?

Wilders kent hij persoonlijk niet goed, zei hij, maar zijn standpunten trekken hem aan. „We moeten gewoon stoppen met die open grenzen.”

Dus hij wilde er wel over nadenken. Politiek gaat niet over mensen samenbrengen, zei hij. De kunst van politiek is juist verdeeldheid zaaien. „Zonder verdeeldheid en negativiteit zul je verkiezingen nooit winnen”, zei Roger Stone.

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Jutta Chorus.