Hij heeft zijn vrouw uit hartstocht in zijn eigen tuin begraven

Grafrust

Frenk Windels begroef zijn vrouw Susanna in eigen tuin. Hij hoeft haar van de rechter voorlopig niet op te graven.

Frenk Windels in zijn achtertuin bij het graf van zijn overleden vrouw. Foto Marcel van Hoorn / ANP

Frenk Windels weet dat hij fout zat. „Het was een crime passionnel.” Hij breekt. In tranen: „We hadden een heel goed huwelijk. Het was haar laatste wens om in eigen tuin begraven te worden.”

Hij noemt de grond bij hun huis in Brunssum „het vijfde kind” van zijn vrouw Susanna. „Sinds we er in 1985 zijn komen wonen, heeft ze die eigenhandig vruchtbaar weten te maken. We kwamen alleen voor wc-papier bij Albert Heijn.”

Wie wil begraven in eigen tuin moet aan voorwaarden voldoen, zoals een plek ver genoeg van de weg en van buren. Bij Windels was dat op een perceel van drie hectare het geval. Hij wist dat hij zelfs dan nog de gemeenteraad om toestemming moest vragen. „Maar ik dacht: dat is iets voor na haar 65ste. Susanna was 59, leefde en at gezond. Geen vrouw om een dodelijk hartinfarct te krijgen.”

Blauw

Dat gebeurde vorige maand toch. Windels en zijn kinderen zochten vergeefs contact met de gemeente. Op een zondag werd de overledene zonder toestemming in eigen tuin begraven. „Het was een graad of dertig. Zelfs een koelmat kon niet voorkomen dat mijn vrouw al blauw begon te worden zoals bedorven vlees.”

Een dag later meldde Brunssum zich bij Windels. Kort daarna volgde een officiële brief waarin de echtgenoot werd verzocht het lichaam van zijn vrouw naar boven te halen en over te brengen naar een legale begraafplek. Deed hij dat niet, dan zou de gemeente dat zelf doen.

Gisteren diende voor de rechtbank in Maastricht een kort geding waarin de weduwnaar dit probeerde te voorkomen. Namens Brunssum probeerden gemeentelijk jurist Henk van Haaren en Harry Bus, verantwoordelijk voor de algemene begraafplaats, duidelijk te maken dat een snelle ruiming in het algemeen belang was. „Een gemeente kan zoiets niet zomaar door de vingers zien. Vanwege de precedentwerking en de onmogelijkheid om in een privétuin goed toezicht te blijven houden.”

Ander verhaal

Volgens de rechter is Windels duidelijk in overtreding. „Ging het om een illegale dakkapel, dan was ik zo met u klaar geweest. Nu het om stoffelijke resten gaat, is het een ander verhaal. De wetgever hecht groot belang aan grafrust.”

De rechtbank vindt het onwenselijk dat het lichaam van Susanna Windels mogelijk twee keer herbegraven zou moeten worden: eerst vanwege overtreding van de Wet op de Lijkbezorging, en daarna als de gemeenteraad van Brunssum alsnog toestemming geeft voor het graf in eigen tuin.

De rechtbank schorst daarom de door de gemeente opgelegde bestuursdwang tot zes weken na een reactie van Brunssum op een bezwaarschrift van Windels. Tegen die tijd moet ook de raad een besluit hebben genomen.