Avondje nagelbijten

©

Een fles met een 8 jaar oude door een kinderhand geschreven roep om hulp spoelt aan. Met de opmerking „Alleen jullie kunnen zoiets oplossen” belandt de brief met bloedvlekken op het bureau van Afdeling Q, de Deense oplossers van cold cases.

De noodkreet in de fles is de verfilming van het derde boek uit de immens succesvolle reeks van Jussi Adler-Olsen waarin twee rechercheurs – de nurkse, getraumatiseerde Carl Mørck (Nikolaj Lie Kaas) en zijn geduldige collega Assad (Fares Fares) – met hun team een afgesloten zaak onderzoeken. Deze maal belanden ze tussen de ruisende velden en windmolens bij een christelijke sekte die zich afzondert van de samenleving.

Af en toe wordt er gehint op het privéleven van de rechercheurs – een scheiding, een trillende hand ten gevolge van een eerdere schietpartij – maar de prioriteit van De noodkreet in de fles is duidelijk een zenuwslopende zoektocht naar een psychopaat. Discussies tussen atheïst Mørck, die religie ‘een ziekte’ vindt en Assad, praktiserend moslim, moeten het tv-thrillerscenario wat geforceerd van een extra laag voorzien. De acteerprestaties en het vakkundig opgebouwde plot zorgen voor een Netflix overstijgend avondje nagelbijten.