Klok waant zich eventjes graaf Dracula

theater
Eng is Hans Klok’s House of Horrror nooit, maar het is wel hogeschoolwerk van de illusionist.| Foto Andy Doornheim

Metershoog geprojecteerde voorpagina’s, zwierig zwevend, zetten de toon voor de nieuwe show van meester-illusionist Hans Klok. De authentiek ogende kranten, van Bild Zeitung via Le Parisien tot de New York Times, maken luidkeels melding van een magiër die vijf andere illusionisten voorgoed heeft laten verdwijnen. En, zo vertelt Klok, hij is degene die vanavond dit raadsel gaat oplossen. Elke truc is een stap verder in de strijd tegen het grote geheim.

Al klinkt dat misschien te serieus voor een theatershow die vooral een overdonderende aaneenschakeling van stunts is. Op gigantisch groot formaat en in mirakels hoog tempo. Waar goochelshows van nature lijden onder de vertragende gevolgen van gesjouw met attributen achter het doek , legt Klok al jarenlang eer in voorstellingen die geen moment stilstaan. Noem het adrenaline-amusement. Of, zoals een Duitse krant schreef: „mega-magie”.

Wat daarbij helpt, is de specifieke stijl van theaterproducent Stardust, die solisten van uiteenlopende aard (zoals Ellen ten Damme) omringt met internationale circusartiesten. Ook hier zijn er een paar actief, met topnummers die zich vaak wondermooi losmaken uit een groepsscène om hun nummer te laten zien. Een acrobatenduo waarvan de vrouw zich letterlijk in allerlei bochten hecht aan de man, een spectaculair slangenmeisje, een diabolosolist en een acrobate in een waterbassin.

Eng is Hans Klok’s House of Horrror natuurlijk geen moment. Ook niet als er een scènetje voorbijkomt dat de film Psycho parodieert (grappig is dat wel). Of onze held het magische mysterie weet op te lossen, doet er ook niet veel toe. Maar met die illusionaire intrige heeft regisseur Frank van Laecke, vooral bekend van opera’s en musicals, wel een coherente show kunnen maken, waarin alles ogenschijnlijk voortkomt uit het vorige.

Mede dankzij de oogverblindende vormgeving en kostumering van Jan Aarntzen, waarin de sporen van gotische edelkitsch even passend zijn als de motieven uit de Egyptische oudheid. En in deze mengelmoes is het niet eens heel gek dat Hans Klok zich even graaf Dracula waant.

Klok is bovenal gespecialiseerd in razendsnelle verschijningen en verdwijningen – secondenwerk. Ze staan in een veelvoud aan variaties op zijn repertoire en spelen ook nu weer een belangrijke rol . Maar wat bovendien opvalt, is zijn aandacht voor de goochelhistorie – en voor de trucs van grote voorgangers. Voor deze show kocht hij bijvoorbeeld een kartonnen doos waarin vrijwilligers uit de zaal met zwaarden kunnen prikken, terwijl de magiër in die doos niet alleen de priemende zwaarden moet ontwijken, maar zich gelijktijdig blijkt te verkleden en te schminken. Hogeschoolwerk is dat, door een hogeschool-illusionist.