Het leven van een astronoom in een lichtstad als New York

In een stad waar het ‘s nachts ook licht blijft, is de hemel steeds slechter zichtbaar.

De stad New York kent veel lichte plekken, maar ook donkere, aldus Delfausse. Screenshot The New Yorker

Turende koplampen van auto’s, schreeuwende neonreclame en het schelle licht van de straatlantaarns: het brengt licht in de duisternis. Licht wat de New Yorkse amateur-astronoom Joe Delfausse het liefst zou willen doven. Hij plant zijn telescoop op plekken waar niet veel licht is, maar wel veel mensen zijn. Zijn doel? Mensen een stukje hemel laten zien.

De stad New York kent veel lichte plekken, maar ook donkere, aldus Delfausse. In de korte documentaire The End of Darkness volgt The New Yorker hem en zijn collega-astronomen naar die plekken.

In het stadscentrum van New York werkt de telescoop van ingenieur Peter Tagatac als een magneet. Mensen pakken zich samen om het statief en wachten op hun beurt. Voorzichtig met één oog kijkend door het ding en een nieuwe wereld openbaart zich. Woorden zijn niet nodig als iemand naar het heelal tuurt, volgens Delfausse: “Laat de mensen kijken naar wat daar boven gebeurt. En als ze denken alles gezien te hebben, kijken ze je aan en lachen ze.”

Bekijk hieronder de korte documentaire The End of Darkness van The New Yorker:

De Melkweg

Maar om goed naar het heelal te kijken, is het eigenlijk te licht. Ook ‘s nachts. Delfausse en zijn mede-astronomen hebben de stad opgedeeld in verschillende lichtzones. Willen ze de Melkweg bewonderen? Dan moeten ze de stad uit. Willen wij in Nederland hetzelfde sterrenstelsel zien? Dan is het ook goed zoeken. Begin augustus werd de petitie ‘Respecteer duisternis’ gestart. Volgens de initiatiefnemers is de Afsluitdijk één van de laatste plekken in Nederland waar je de Melkweg nog kunt zien. Laat dat nou net de plek zijn waar in de toekomst en lichtmuseum gerealiseerd moet gaan worden.

En hoewel een stukje hemel natuurlijk eigenlijk in het echt bewonderd moet worden, is de Melkweg ook digitaal te zien. In een lange strook met een gecombineerde foto van de APEX+Planck/ATLASGAL/submillimetre- en de iets oudere Spitzer/GLIMPSE/infrared-waarnemingen. Ook zijn een paar gaswolken te zien die zich tussen de aarde en de massa van de Melkweg bevinden. De APEX-gegevens zijn helder rood, de Spitzer/GLIMPSE-gegevens blauw. De aanvullingen uit de Planck waarnemingen zijn in een vager rood weergegeven.

Scroll heel ver door de Melkweg en klik of tap op de bollen voor meer uitleg.