Het medailledieptepunt van China

China lijkt de plaats op de medaillespiegel niet meer te beschouwen als een maat voor succes. In Rio haalde het land ‘maar’ 70 medailles.

Gouden medaille-winnares Liu Hong en bronzen medaille-winnares Lu Xiuzhi uit China na het lopen van de 20 kilometer op de Olympische Spelen. Foto David Goldman/AP

In het van gouden medailles bezeten China wordt opmerkelijk ontspannen gereageerd op de tegenvallende oogst in de arena’s van Rio de Janeiro. Volgens de laatst beschikbare telling eindigt China op de derde plaats met 70 medailles, waarvan 26 van het meest statusrijke goud. En dat is zelfs minder dan het Chinese resultaat op de spelen van 1996 in Atlanta en ver onder het record van 100 medailles tijdens “Beijing 2008″.

Begin vorige week werd nog gesproken over “de ergste olympische flop van TeamChina” sinds tijden, maar die tweet van persbureau Xinhua werd snel weer ingetrokken. De aanvankelijke deceptie betrof overigens vooral de twee turnteams die met brons terugkeerden in Beijing. De volleybalsters, schoonspringers en tafeltennissers maakten veel goed.

Nu Rio is afgelopen stellen de Chinese media en sommige sportbonden zich uiteraard de vraag waarom de gouden medaille-oogst relatief klein is, zeker afgezet tegen de de omvang van de Chinese delegatie die alleen al 410 sporters telde. Als de commentaren van de partijpers en de fans op sociale media maatstaven zijn dan lijkt de nationalistisch obsessie met goud af te zwakken. “We hebben de gouden plakken op de Olympische Spelen niet meer nodig om ons zelfvertrouwen op te vijzelen of om onze status in de wereld bevestigd te zien”, aldus de Global Times, de tabloidkrant van de Communistische Partij. Ook op het internet valt het mee met de nationalistische bagger dat over TeamChina wordt uitgestort.

Typerend was veel eerder de aandacht voor de vrolijke, gekke bekkentrekkende zwemster Fu Yuanhui. In de Chinese sociale media is de winnares van een bronzen medaille op de 100 meter rugslag de heldin. Toen zij later een wedstrijd verloor weet zij dat aan haar menstruatie, een voor het Chinese publiek ongehoord openhartige verklaring. Natuurlijk, er waren ook Chinese sporters die in huilen uitbarsten omdat zij slechts zilver, brons of helemaal niets hadden gewonnen ter meerdere eer en glorie van het Moederland. Maar het was ontspannen Fu die de toon zette. “Eindelijk een normale Chinese sporter op tv en geen robot”, reageerde een netizen op Weibo.

De Spelen overschat

Natuurlijk is China niet opeens minder nationalistisch geworden en er zullen zeker onderzoeken volgen en koppen rollen. Ook zal een hele generatie sporters die in Beijing en Londen voor grote successen zorgen worden vervangen. “We zijn de spelen na het kolossale succes van Beijing dat ons heel veel internationale status heeft opgeleverd gewoon te belangrijk gaan vinden. We moeten het belang niet overschatten en dat leren wij nu’’, aldus een van China’s belangrijkste sportcommentatoren Wang Hingjin van het Dagblad van Gusu in Suzhou. het politiseren van sport.” Hij hoopt dat de tegenvallende gouden medaille-oogst zal leiden tot nieuwe hervormingen van het Chinese staatssportsysteem.

Dat systeem, waarin totale gehoorzaamheid en overgave aan de sport wordt geëist, schrikt de millenials en hun ouders af, zegt Wang. Jonge sporters van zijn ook veel verwender omdat zij enigkind zijn. De armoede in China is al decennia op zijn retour en jongeren uit plattelandsfamilies hebben veel meer mogelijkheden gekregen om zich uit de armoede te worstelen.

Degenen die wel voor een sportloopbaan kiezen zijn uiterst selectief en melden zich vooral bij de voetbal- en basketbalclubs en de golfverenigingen, waar sportief talent -en hun families- uitstekend wordt beloond. Turners, gewichtheffers, hardlopers en zelfs gouden tafeltennissers moeten het tijdens hun carrières met minder genoegen nemen en raken na afloop vaak werk- en brodeloos wegens gebrek aan geschikte opleidingen. “Ook dat moet veel sneller veranderen, willen nieuwe generaties en hun families nog geïnteresseerd zijn in olympische topsport”, aldus Wang.