Hoogseizoen op Waddeneiland Texel

Over ieder dorp schalt dezelfde rotmuziek

illustratie Cyprian Koscielniak

Over Acht maanden hoogseizoen op Texel (16/8) het volgende:

Wat er op Texel vooral verandert, is het type toerist. Eerst had je de natuurliefhebbers van wie geen kip last had. Dankzij promotie die het eiland niet nodig heeft, krijgen we nu steeds meer vertierzoekers. De toerist die vermaakt moet worden. Die iedere dag naar een markt of naar festival wil. En er is geen markt meer zonder geluidsinstallatie. Over ieder dorp schalt dezelfde rotmuziek. Om van het helse kabaal van festivals maar te zwijgen. Als dit zo doorgaat, wordt Texel het zoveelste lawaai- en evenementenpark in Nederland. Winst – dáár gaat het om. Het gemeentehuis wil helemaal niet weten hoeveel toeristische bedden er zijn. Knipogen en wegkijken is de tactiek. Het aantal auto’s dat TESO overzet, wordt eilandbreed beschouwd als de norm van het succes. Daarnaast gaat het college vrolijk voort met het verlenen van vergunningen en ontheffingen die rust, ruimte en natuur de nek omdraaien. Voor winst mag alles, ook op Texel.

Onderwijs peuters

‘Het vrolijk leren’

Helemaal eens met de stelling van Eugénie de Bresser (13/8): „Laat de kinderen lekker spelen” (en verstoor hun spel niet met nutteloze toetsen). Of zoals Hieronymus van Alphen (1746-1803) het in zijn gedicht Het vrolijk leren verwoordde:

‘Mijn spelen is leren, mijn leren is spelen...’

Kunst en markt

Geen kassa

Paulien Derwort en Muriel Kloek schrijven over kunst (15/8): de kunstenaar moet een behoefte creëren.

Kunstenaars waren ooit de zieners van de gekleurde werkelijkheid, de bewogen penseelstreek, de heftige gebaren van figuren op het doek. Nu moeten zij zich bekwamen in geld verdienen, denk ook eens aan mensen die gewoonlijk niet met kunst in aanraking komen. Gerhard Richter ontwikkelde met Sigmar Polke een wijze van schilderen die zij ‘kapitalistisch realisme’ noemden, wat tot doel had het mechanisme van de op consumptie gerichte maatschappij zichtbaar te maken. Des kunstenaars.

Een talentvolle kunstenaar kan toveren met zijn materiaal, heeft lef en experimenteert in zijn atelier als in een laboratorium.

Wanneer je je als kunstenaar moet bemoeien met de kassa kan je beter bij de Bijenkorf gaan werken; daar is de leuze ‘Het gelijk ligt elke avond in de kassalade’. Met Richter en Polke is het financieel ook goedgekomen.

Boerkini

Op het nudistenstrand

De simpele oplossing voor het boerkini-probleem: reserveer bepaalde afgeschermde delen van het strand waar alleen boerkini-draagsters en nudisten (m/v) mogen komen.

Brexit

Ga invoerrechten heffen

Er wordt voorzichtig gesproken over een vertraging van het moment dat het Verenigd Koninkrijk uittreedt uit de Europese Unie. Gezien het feit dat het Britse pond significant aan het dalen is, worden producten vanuit Nederland en andere Europese lidstaten veel duurder en ontstaat er een moeilijke concurrentiepositie. Een oplossing voor dit fenomeen zou in mijn ogen zijn om alvast te beginnen invoerrechten te heffen op Britse producten zodat deze oneerlijke situatie kan worden gestopt. Engelse firma’s kunnen nu tegen relatief lage prijzen hun producten afzetten in de Europese Unie. Men heeft ervoor gekozen om uit de EU te stappen; dan moeten wij dat respecteren en niet toezien dat de Europese thuismarkt nadelig beïnvloed wordt door Engelse producten.

Kortom, als een vertraging van de uittreding noodzakelijk is, treedt dan in ieder geval tegen dit fenomeen op. In mijn ogen zou het heffen van invoerrechten een prima oplossing kunnen zijn.

Bijbelteksten

Christen blijf je

De paganistische filosoof Anton van Hooff denkt de scriba van de Protestantse Kerk in Nederland, René de Reuver, in zijn hemd te kunnen zetten door hem te confronteren met een bijbeltekst die het tegendeel beweert van wat de protestantse dominee aan de hand van diezelfde bijbel heeft betoogd (13/8). Een vertrouwd beeld, want zo gaat het al eeuwen in dit door theologische twisten getekende land. Van Hooff stelt zonder omwegen dat er een algemene menselijke moraal zou bestaan die door het gegrabbel in ‘heilige boeken’ zou worden bedreigd. Een gotspe. Alsof die moraal soms hier uit de lucht is komen vallen en deze geen wortels in het verleden kent. Heeft hij zich wel eens afgevraagd waarom men zich uitgerekend in het Westen bekommert om vluchtelingen? Een lankmoedige christen als de genoemde scriba van de protestantse kerk die zijn wapens wil afleggen, zou in het oude Rome, waar Van Hooff zich graag door laat inspireren, in het beste geval slechts een voorbeeld van spot zijn geweest.

Laat Van Hooff nog eens verder om zich heen kijken, in het Midden- of Verre Oosten bijvoorbeeld de proef op de som nemen en hij zal in zijn morele bekommernissen onherroepelijk als een ‘christen’ worden geïdentificeerd. Eeuwen van christendom hebben in het Westen hun sporen in wetten en in niet gecodificeerde morele attitudes achtergelaten, hoe graag een zendeling van een nieuw type als Van Hooff die ook zou willen uitvlakken.

Integratie

Als je in Rome bent...

Robbert van Lanschot suggereert dat we ons verwachtingspatroon voor integratie naar beneden moeten bijstellen (11/8). Hij zegt dat Cicero’s gezegde Ubi bene, ibi patria (waar het mij goed gaat, is mijn vaderland) niet meer opgaat. Het blijkt volgens hem goed samen te gaan dat Turken genieten van onze vrijheden en tegelijkertijd Erdogan bejubelen. Dat is maar schijn. Van Lanschot gooit de handdoek in de ring en laat de segregatie voortwoekeren. Mensen ontmoeten elkaar minder ten koste van onderling vertrouwen en solidariteit: ieder voor zich, God of Allah voor ons allen. Resultaat is de geboorte van een half fascistische partij, enkel gericht op belangen van allochtonen. Die weg moeten we niet op. Beter is: Wanneer je in Rome bent, doe als de Romeinen (si fueris Romae, Romano vivito more).

Onbevlekt

Zonder erfzonde

Daar was ze weer, de Onbevlekte Ontvangenis, nu in het Zomeravondgesprek tussen Reid en Ellemers(13/8). Reid vertelt over een vrouw die nooit seks met een man heeft gehad en toch zwanger was en noemt dat „een zuiver geval van onbevlekte ontvangenis”. Onbevlekte Ontvangenis gaat in het katholieke geloof echter over de conceptio (Latijn voor ontvangenis) van Maria, bij haar moeder Anna, bevrucht door haar vader Joachim. Dit geschiedde zonder dat de erfzonde werd overgedragen, de vlek op de ziel die alle andere mensen met de conceptie meekrijgen en pas door het doopsel kwijtraken. Mét die erfzonde zou Maria niet de moeder van Jezus hebben kunnen worden, is de leer. Op 25/12 viert de kerk de geboorte van Jezus; negen maanden eerder, op 25/3, is het Maria Boodschap, het bezoek van de engel Gabriël aan Maria om haar te vertellen dat zij een zoon zal krijgen. Maria’s geboortedag wordt gevierd op 8/9 en negen maanden eerder, 8/12, is het feest van Onbevlekte Ontvangenis.

Onbevlekte Ontvangenis gaat niet over vlekken op de lakens. De katholieke kerk heeft overigens met zijn seksuele moraal alle aanleiding gegeven te denken dat seks iets smerigs is.