Comedyprogramma maakt enthousiasme los

De topattractie van de vrijdag was het optreden van Sanne Wallis de Vries, die na een jarenlange pauze als cabaretier werkt aan een nieuw programma.

Get a Llowlife Foto Andreas Terlaak

Stefan Pop, lid van de Comedytrain, trad vrijdag als eerste comedian van deze Lowlands-editie aan in de Helga. Acht jaar geleden was hij er ook al en toen kende niemand hem. En nu nog niet, stelde hij vast na handopsteking. ‘Zo snel kan een carrière gaan.’
Pop worstelde nu hij een vriendin heeft, want van hem mag ze geen vervelende dingen over hem zeggen, en is dat nog leuk? Dus besluit hij, op haar aandringen, de eerste comedian te worden die zinnen zegt die beginnen met: ‘Ik vind mijn vriendin zo leuk, omdat’. En wat voor onzinnigs hij daarna ook uitbraakt: het werkt wel, door zijn evidente onwilligheid om het te zeggen.
Pop is geen man die de zaal in een stuip laat liggen. Maar als hij fantaseert over zo rijk zijn als Poetin, en dan uit gekkigheid een eigen metrostation laten bouwen voor je huis, dan krijgt hij iedereen mee. Voor een overbewuste comedian als Pop, die voortdurend checkt of er wel gelachen wordt, is zo’n uit de hand lopende fantasie wellicht beter materiaal dan wat hij aan ware verhalen uit zijn leven put.

Cabaretduo De Partizanen, vorig jaar winnaar van de Neerlands Hoop, speelde een fijne mix van nieuwe sketches en succesnummers uit hun debuutprogramma. De eerste, over een man die onzeker is over zijn gender en daarom zijn vrouwelijke kant de ruimte geeft, had meteen al een geestige, absurdistische wending.

De mannen zijn sterk in het strak afbakenen van hun types, die daardoor aan kracht en herkenbaarheid winnen. Voor Lowlands hadden ze muzikale nummers geselecteerd, zoals een met Marokkaans accent gerapte rap over de cabaretleven. Leuker was de sketch met de twee kakkers die hun opschepperige prietpraat maar blijven herhalen, tot er een beat inkomt en het gesprek transformeert tot een housemix.

Wilko Terwijn werd dit jaar bekend als een van de tekstschrijvers van premier Rutte, voor zijn speech bij het correspondents dinner. Maar Terwijn had vandaag de pech dat gelijk met hem Eva Crutzen in de Juliet stond geprogrammeerd, waardoor de Helga voor het eerst niet uitpuilde. De ijzersterke debuutvoorstelling van Crutzen kreeg van alle Nederlandse cabaretcritici vier sterren (ook van deze krant). De outsider sloeg zich er goed doorheen met een mix van beproefde stand-upelementen: voorbeelden van hoe gek vrouwen wel niet zouden zijn, gênante seksmomenten en eigen onhandigheid. Hij schraapte de gouden gloed van romcomromances met merkwaardige ervaringen uit eigen bed, zoals onverwacht kramp in je kuit krijgen.

De topattractie van de vrijdag was het optreden van Sanne Wallis de Vries, die na een jarenlange pauze als cabaretier werkt aan een nieuw programma. De Juliet, goed voor ruim duizend stoelen, was zelfs op dit tijdstip, 22.45 uur, nog grotendeels gevuld, met fans die vaak al langer dan een half uur van tevoren voor de deur stonden.
‘Haar karakteristieke chagrijn benadrukkend lukte het Wallis de Vries te laten zien dat man-vrouwgrappen beter werken als ze niet veralgemeniseerd worden tot de hele sekse. Haar malicieuze grappen over haar echtgenoot pakten heel geestig uit, omdat ze met opgepompte arrogantie de positie van intellectueel superieure partner innam.

Ze vertelde ook nog een grap die ze al eerder uitprobeerde, maar die gaat over de rellen in Steenbergen en dat is inmiddels al even geleden. Hopelijk lukt het haar hem fris te houden, want haar advies aan de jongens die ‘Daar moet een piemel’ riepen, is te scherp om leuk om verloren te laten gaan.

Wallis de Vries werd in de ruig gesteund door een rocktrio, en ze verraste met enkele liedjes. Zoals een erotische ballad van Prince en een spottend liedje over het doorsnee en o zo armzalige Enschede, op een funky melodie van Janet Jackson. De Juliet deinde en zong mee. Sanne Wallis de Vries is klaar voor haar comeback.

Het is opvallend hoeveel succes en enthousiasme een comedyprogramma als op deze vrijdag losmaakt. Dat zou de programmeurs van Nederland toch aan het denken en aan het werk moeten zetten. En dan moet Hans Teeuwen zondag nog de kolossale Alpha op stelten gaan zetten.