Associatieve onzin op de Parade

TheaterDe Parade. Nog t/m 28 aug in het Martin Luther Kingpark, Amsterdam. Inl: deparade.nl

Hoe betrek je het publiek succesvol bij je voorstelling? Op de Parade Amsterdam proberen drie voorstellingen het verschillende manieren.

Love me Tinder van Space en Maas TD met stemkastjes waarmee we moeten aangeven wat we belangrijker vinden in een partner: Uiterlijk of geld? Borsten of billen? In de interactieve docu-voorstelling swipen twee vrouwen in Tinder oppervlakkig langs profielen. De rode draad ontbreekt. Het is docu noch theater.

Club Gewalt belooft het publiek een wedergeboorte. Een koptelefoonlancering uit de baarmoeder in W.O.M.B 13:32. In een donkere container horen we esoterische klanken die ons op de beklemming van de ruimte moeten wijzen. Het zijn vooral de vier acteurs die een eigen lancering beleven. Met ons gebeurt er niet zo veel.

De associatieve onzin van Idiotorisch Gestoord in Ik ben er niet echt een voorstander van is een verademing. Heerlijk theater waarbij voorwerpen allerlei nieuwe toepassingen krijgen. Zo wordt een strijkplank een danspartner, een Harley Davidson en ten slotte een drilboor. Ook Idiotorisch Gestoord doet aan publieksparticipatie. De twee pineuten uit het publiek worden evenmin serieus genomen als de rest van de voorstelling. De scènes zijn wervelenden een ode aan de verbeeldingskracht.