Nederland in Rio even geen paardenland

Springruiters

Er werd gerekend op een medaille, maar de springruiters eindigden als laatste in de landenwedstrijd. „Kon mijn paard maar praten.”

De Nederlandse springruiter Maikel van der Vleuten woensdag in de landenwedstrijd. Foto Tony Gentile/REUTERS

De Nederlandse ruiters zouden in Rio medailles gaan oogsten. Althans, dat was de verwachting. Maar de Spelen pakten teleurstellend uit voor zowel de dressuur- als springruiters. Wel kunnen de springruiters morgen nog de eer redden in de individuele finale, na de laatste plaats van woensdag in de finale van de landenwedstrijd.

Nederland paardensportland. Jaarlijks gaat er in ons land naar schatting meer dan één miljard euro om in de paardenwereld. Na voetbal is paardensport de sport met de hoogste economische waarde. Van oudsher staat Nederland bekend om de goede fokkerij en opleiding van paarden. De dieren worden verkocht aan landen over de hele wereld. Toch verdwijnen lang niet alle toppers. Nederland is in de springsport de regerend Europees- en wereldkampioen. De olympische titel moest daar gisteren bij komen. Dat was het grote doel. Zeker voor Jeroen Dubbeldam. Voor de olympisch kampioen van 2000 was teamgoud op de Spelen de enige prijs die nog ontbrak in zijn kast. Het lukte niet.

Nederland had een goede uitgangspositie voor de finale. De springruiters stonden gedeeld aan de leiding. Drie foutloze rondes en de gouden medaille was bijna zeker. Echter had de equipe één mankement: Jur Vrieling heeft al vanaf zondag problemen met zijn paard Zirocco Blue. De combinatie oogde onzeker in de ring. De hengst weigerde zondag in de individuele kwalificatie tot twee keer toe over een hindernis te springen. Vrieling snapte er niets van. De Groninger is al jaren een zekerheidje in het Nederlands team. Uitgerekend nu ging het mis. Vervolgens ging hij pijnlijk in de fout.

Vrieling gaf Zirocco Blue enkele corrigerende tikken met zijn zweep. De jury oordeelde dat het te hardhandig was en strafte hem. De combinatie werd uitgesloten van verdere deelname in het individuele klassement. Maar het kwaad was al geschied. Zijn schimmelhengst was van streek. Vrieling deed op een losrijterrein naast het stadion wat hij kon om het vertrouwen te herstellen. Een dag later ging het toch weer mis in de landenwedstrijd. Zirocco Blue weigerde opnieuw tweemaal over een hindernis te springen. „Kon mijn paard maar praten”, zei Vrieling. „Dan kon hij zeggen wat er aan de hand is.”

Extra druk

De ruiter besloot dat het beter was om zijn hengst niet meer te laten starten in de finale van de landenwedstrijd. Dat is geen ramp, maar het legde wel extra druk bij de andere ruiters van het team. Van de vier ruiters per land, tellen alleen de resultaten van de beste drie. Jeroen Dubbeldam, Maikel van der Vleuten en Harrie Smolders stonden er dus alleen voor. Ze konden zich geen fouten meer permitteren. Het ging al na zes seconden fout. Startruiter Jeroen Dubbeldam sprong met zijn paard SFN Zenith een balk eraf en kwam daarna te laat over de finish: vijf strafpunten. Na het strafpunt van Maikel van der Vleuten en Verdi kon Nederland alleen nog een bronzen medaille halen. Zelfs dat zat er niet in. Tot overmaat van ramp sprong Emerald van Harrie Smolders er drie balken af. Nederland eindigde gedeeld laatste met Zweden. Frankrijk won

Is Vrieling nu de boeman? Nee, de andere ruiters hebben ook fouten gemaakt. Het cliché ‘een balk is snel gevallen’, is wederom waarheid. De situatie was enigszins vergelijkbaar met de dressuurruiters. Daar haakte Adelinde Cornelissen met Parzival af, omdat haar paard niet fit was door een insectenbeet. Het dressuurteam had geen reservecombinatie meegenomen. De springruiters wel. Gerco Schröder met Glock’s London (waarde: 8,6 miljoen euro). Bondscoach Rob Ehrens mocht hem echter alleen tot twee uur vóór de individuele wedstrijd op zondag nog inzetten – dat was voor het ‘zweepincident’.