Luisterervaring tussen dag en nacht

Interview Houseduo Weval verenigt bandjesliefhebbers en dancefanaten met hun broeierige elektronica. Zaterdagavond staan ze op Lowlands met een live-set.

Hun track ‘Detian’ werd gebruikt voor een Schweppes-commercial met Penelope Cruz en deze zomer gaf muzieksite Pitchfork hun debuutalbum Weval een acht. Harm Coolen (29) en Merijn Scholte Albers (27) maken tergend broeierige indie-elektronica die bandjesliefhebbers en dancefanaten verenigt. Het is muziek die zich in je hoofd nestelt maar niet in een hokje te vangen is. Het bereik voor de Amsterdammers lijkt dus schier oneindig. Na een live-sessie met drummer bij de Britse BBC en een voorproefje op festival Pitch, het kleine zusje van Lowlands, staat het down-tempo houseduo dit weekend ook in Biddinghuizen met hun nieuwe live-set.

Ze kennen elkaar van de kunstacademie in Utrecht, richting film. Coolen begon als dj, hij draaide jazz en house voor vrienden. Scholte bleef vaak logeren om geld uit te sparen voor de terugreis. Tijdens gezamenlijk luisteravonden bracht Coolen een zeldzame plaat in van Prince, Scholte kwam met Radiohead. Daar, midden tussen pop en rock, vonden ze een gezamenlijk vertrekpunt. In 2010 begonnen ze zelf muziek te maken. Hun eerste EP Half Age verscheen op het Nederlandse label Atomnation, wat leidde tot interesse van het gerenommeerde Keulse houselabel Kompakt. Op dat label kwam Easier uit, de tweede EP die hun grote doorbraak betekende in 2014. Een maand geleden volgde hun debuutalbum, Weval en nu toeren ze langs de festivals met drummer Nicky Hustinx, oud-huisgenoot van Coolen, die ook op het album te horen is.

Scholte: „Toen we de eerste tracks af hadden, vroegen we al aan elkaar: hoe zou jij het liefst live samen willen spelen? Het leek mij supertof om als echte cross-overband op te treden, zoals Floating Points doet. Met zo’n bijna jazz-benadering wordt het echt iets nieuws.”

Coolen: „Nicky speelt in veel pop- en indiebands. Hij kan ook rock spelen, maar dat moet het absoluut niet worden. Dat is voor ons een uitdaging: hoe mix je live akoestische en elektronische drums en waar plaats je dan de microfoons? Voor een optreden bij 3FM hebben we langer dan een uur gesoundcheckt.”

Scholte: „Bij de BBC zelfs drie uur, we hadden bijna geen tijd meer om te spelen!”

Rolverdeling

Nu zitten ze nog even te werken in het koffietentje om de hoek bij Coolens oude ‘studentenhol’ aan het Amsterdamse Mercatorplein, waar ze hun eerste EP maakten. Coolen, baardje, gefocust, geeft de koptelefoon aan Scholte, blonde warrige krullen. Coolen: „Ik heb vandaag alweer drie nieuwe versies van deze podcast gestuurd.” Zo is hun rolverdeling ook in de studio. Scholte let op compositie en is explosief, Coolen is van de details en perfectioneert het resultaat van drie over elkaar gelegde kickdrums. Scholte: „‘Madness’ is zo’n track waarop je het precies hoort: de eerste helft is Harm en de tweede helft ben ik. Een bepaalde galm, van die mierenneukerij waardoor het een rond geheel wordt, dat doet Harm.”

Coolen: „Ik kan heel lang doorgaan op een bepaalde akkoord-progressie en Merijn zegt dan, ‘nu wordt het saai’.”

Weval namen ze op in slechts een half jaar in een oude school bij Diemen, met een combinatie van elektronische en akoestische instrumenten.

Scholte: „Er stond daar een piano – die galmde zo mooi, die hebben we gebruikt op het nummer ‘You Made It (pt 1)’. Er was toch niemand in het gebouw op de tijden dat wij er zaten – ’s nachts.”

Coolen: „Ik ging er na een tijdje ook wonen. Toen hoorde ik ineens geluiden op de gang. Er liepen allemaal vreemde mannen in en uit het lokaal boven ons, waar een Aziatische vrouw haar atelier had. Ze roken helemaal naar massage-olie. Bleek het dus een prostitutielokaal te zijn. Ik had zo’n medelijden met die vrouw. Ik heb meteen de politie gebeld.”

Ze luisterden veel naar krautrock-bands, zoals Can. Scholte: „Het organische van de drums, daar wilden we ons door laten inspireren.” Coolen: „We luisterden de Easier-EP terug en vonden die ineens gladder klinken dan we dachten.”

Ruis

Scholte: „Liever te veel ruis dan te weinig, dachten we nu. Daarom zijn we ook meer analoog gaan werken. En die ruis hebben we dan nog eens versterkt.”

Drummer Hustinx had nog een harde schijf met oude opnames van zijn rockband, waarvan ze de drums volop hebben gesampeld. Coolen: „De meeste drumpartijen komen uit een vrij zoete ballad.”

Op ‘I don’t need it’ en ‘Days’ na, die zijn ingezongen door vaste gastzangers Koen-Willem Toering en Romy Day, kwamen de versnipperde vocalen van diezelfde harde schijf. Scholte: „Het is een rockband dus het was allemaal best hard ingezongen. Een track paste wel goed, daarvan hebben we de stem voor vijf, zes nummers gebruikt.”

Toen de tracks klaar waren, namen ze alles op tape op. Een week voor de deadline hielden ze met vijf vrienden een luisteravond. Coolen: „Daarna hebben we nog heel veel veranderd. We hebben echt een crazy week gehad, met bijna geen slaap. Op de valreep hebben we nog een extra nummer gemaakt.” Ze stuurden het album daarna naar Michael Mayer, labelbaas van Kompakt, maar het bleef nagenoeg stil. Coolen: „We maakten ons bijna zorgen.”

Scholte: „Maar ze vonden het gewoon goed. We hoefden niets aan te passen.”

Lowlands

Op Lowlands spelen ze zaterdag zonder drummer. Coolen: „We staan in de Bravo, precies tijdens de overgang tussen dag en nacht. Met akoestische drums wordt het meer een luisterervaring.”

Scholte: „Het is moeilijk om op een festival de subtiliteit erin te houden, dan gaat iedereen eroverheen praten. Vaak moet het dan toch wat energieker. Wij hebben de tracks zo opgebouwd dat we ermee kunnen spelen. De akkoorden zijn steeds hetzelfde maar daaromheen bouwen we het los op. Er zijn een paar nummers waarbij we helemaal vrij kunnen gaan. Dat vind ik wel grappig. Het album is een luisteralbum, zeggen ze, maar ik kan beter op dit tempo dansen dan op een housebeat van 120 BPM. We hebben best veel gedanst in de studio.”

Coolen: „Vooral thuis, dan is dat chille dansen juist heel fijn.”

Weval is verschenen bij Kompakt. Weval speelt zaterdag om 23.00 uur op Lowlands.