De MMB van Corel

Illustratie Daan Brand

Ze deelden in 1993 met z’n drieën een huis, en tussen de studerende vriendinnen rouleerden wel twaalf Corelbroeken, een van de meest begeerde Nederlandse kledingstukken uit die tijd. Dat ze niet allemaal dezelfde maat hadden, maakte niet uit; dankzij de stretch paste de broek altijd. „We dachten dat we nooit meer een andere broek nodig zouden hebben”, zegt een van hen, nu 43 jaar.

Het merk Corel had destijds meerdere modellen broeken, maar het is de MMB (Marilyn Monroe-broek) die werd aangeduid als Corelbroek. Een vrij strakke broek, hoog in de taille, zonder tailleband en zakken, maar met zichtbare coupenaden.

In een tijd waarin skinny jeans nog niet bestond, en het nog lang geen gewoonte was om in bijna alle kledingstukken voor vrouwen stretch te verwerken, was de Corelbroek een van de weinige comfortabele smalle broeken. De stevige stof hield de vormen bovendien prettig in bedwang. De prijs bleef onder de volgens bedenkers Corry en Elly Schavemaker ‘magische grens’ van honderd gulden.

Corry Schavemaker startte als ontwerper van theaterkleding, runde de boetiek van haar man en begon later vanuit huis mode te ontwerpen. Haar tweelingzus Elly, die restaurateur van Perzische tapijten was geweest en daarna de modeafdeling van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam had doorlopen, sloot zich bij haar aan en zo ontstond in 1982 Corel (juist: ‘Cor’ en ‘El’).

De eerste broeken die ze verkochten, waren nog van honderd procent katoen. Twee jaar later ontdekten ze op een stoffenbeurs katoenen canvas met twee procent lycra. Destijds was dat nog een ongewoon materiaal voor mode; er werden vooral paardrijbroeken van gemaakt. Naast broeken had Corel er ook jasjes, rokken en jurken van, tot midden jaren negentig allemaal aansluitend. Maar vooral de broek bleef een begrip, het gebeurde zelfs dat imitaties – en daar waren er veel van – verkocht werden onder de naam Corelbroek.

Eind jaren negentig raakte de broek uit. Corel probeerde het met wijdere kleding, maar dat werd uiteindelijk geen groot succes. Het bedrijf raakte in een ‘neerwaartse spiraal’ (Corry) en in 2005 werd Corel failliet verklaard, en vervolgens verkocht. De zussen hebben sindsdien niets meer met het merk te maken.

Vanaf 2013 gaat het weer wat beter met Corel, dat nu bijna uitsluitend broeken aanbiedt. De MMB zit nog altijd in de collectie. Iets lager in de taille, van soepeler stof en met meer stretch, maar nog altijd herkenbaar. Zijn unieke positie is hij natuurlijk kwijt; het is tegenwoordig moeilijk om een broek zónder stretch te vinden.

Dit is een voorpublicatie uit De Nederlandse mode in 100 kledingstukken, dat op 5 oktober verschijnt bij uitgeverij De Geus.