Teler van groene verzachting

Er zijn sportmensen geweest die het veel moeilijker hadden dan Yuri van Gelder, toch kwamen ze (jaren later) als gierende winnaar uit de bus. Een week of drie geleden plukte de redactie van mijn ochtendblad een foto van Instagram, en drukte die op royaal formaat af. Floyd Landis staat in een woud van wietplanten in iets dat op een tuinderskas lijkt.

De toppen komen tot voorbij zijn borst. Hij straalt en ziet er weldoorvoed uit. De lach is open. Het deed me goed.

Landis teelt tegenwoordig wiet in Leadville, Colorado. Op 3.000 meter hoogte gedijen de planten naar eigen zeggen uitstekend. Het jonge bedrijf heet Floyd’s of Leadville. Het is nog legaal ook. Floyd is een teler met een missie. Jarenlang geplaagd door heuppijn, en verslaafd geraakt aan een cocktail van pijnstillers, zocht en vond hij in cannabis een zonniger alternatief. Dat alternatief wil hij graag met de mensheid delen, op commerciële basis.

We kennen Floyd als de Tourwinnaar van 2006 die drie dagen na de huldiging zijn titel moest inleveren. Positieve dopingtest. Openhartige Floyd houdt tot op van dag van vandaag zijn onschuld vol. Dat wil zeggen, lang nadien bekende hij gebruik te hebben gemaakt van een waaier aan dopingmiddelen, maar de testosteron waarop hij gepakt is maakte daar absoluut geen deel van uit. De woede om deze onrechtvaardigheid heeft voor lange tijd zijn leven vergald.

Hij liet een ghostwriter een ontlastend boek schrijven, Positively False. Hij liet een hacker inbreken in de computers van het Parijse dopinglaboratorium dat hem genaaid had, zodat hij zich beter kon verdedigen. Hij bekostigde legio rechtszaken uit een door hemzelf opgericht liefdadigheidsfonds. Onschuld kost geld, goedgelovigheid misschien nog meer.

We kennen Floyd ook als een warrige klokkenluider. De gewezen ploegmaat van Armstrong was het dodelijke oog in de orkaan dat de val van de grootmeester inluidde.

Ik denk terug aan de Tour van 2006. Floyd verloor zijn gele truitje in de bergrit naar La Toussuire door iets wat op een desastreuze hongerklop leek. Een dag later, in Morzine, kwam hij terug aan de leiding na een sadomasochistische raid over uren die met de meest vooruitstrevende dopingcocktail nog niet te verklaren viel. Had de Mennonietenzoon - het geloof had hij ergens in zijn jeugd achter zich verbrand - toch niet een helpend handje toegestoken gekregen van deze of gene occulte voorzienigheid?

Floyd Landis blijft een van de grote mysteriën uit de sportgeschiedenis.

De woedende man is afgekoeld. In een interview met Sports Illustrated rept hij van een nieuwe relatie. Van wielrennen wil hij niets meer weten: eindelijk zit hij „in de legale business!”

Als teler van groene verzachting is hij in het reine gekomen met zichzelf. Medicinale cannabis op hoogtestage in Colorado, een zuiverender catharsis bestaat niet.

Peter Winnen is oud-profwielrenner en schrijver.