Niet alle fastfood krijgt sterren

Restaurant

Twee eetstalletjes in Singapore kregen onlangs een ster, maar sterren voor frietkramen hoeven we niet te verwachten.

Eetstalletje met een ster in Singapore. Foto Roslan Rahman/AFP

Hong Kong Soya Sauce Chicken Rice and Noodle is de naam van een klein stalletje in het Chinatown Complex in Singapore. Meer dan een lichtbak met een rij kippen aan een haak is het niet. Ze verkopen er kip met rijst, voor 2 dollar. En ze hebben een Michelinster.

Eind vorige maand publiceerde de prestigieuze restaurantgids de eerste Singaporese editie. Sindsdien bestaan er twee eetstalletjes met een ster. Het andere is Hill Street Tai Hwa Pork Noodle, daar verkopen ze kommetjes met noedels en gehakt. Het is de eerste keer in zijn ruim honderdjarige geschiedenis dat de gids een ster uitreikt aan een straatstalletje. Bijzonder. Maar we hoeven voorlopig geen onderscheiding te verwachten voor een Belgische frietkraam of Nederlands pannenkoekenhuis.

In Azië heerst een heel andere eetcultuur dan in Europa. In 1275 bruiste de toenmalige Chinese hoofdstad Hangzhou al met velerlei gespecialiseerde stalletjes en eethuisjes, schrijft de Duitse historicus Christoph Ribbat in Im Restaurant, dat dit jaar in de Nederlandse vertaling uitkomt. In Parijs was het concept ‘restaurant’ onbekend tot laat in de achttiende eeuw, in de rest van Europa nog langer. Ook vandaag de dag hebben eetkraampjes een andere status in Azië dan hier. Gasten die ’s avonds in zijn tweesterrenrestaurant Amber in Hongkong zitten, staan ’s middags op straat noedels met pens te eten, vertelt chefkok Richard Ekkebus, de hoogstgeplaatste Nederlander op de lijst met beste restaurants.

Michelin probeert rekening te houden met die cultuur bij de beoordeling van restaurants in Azië. Michelin gaf in 2008, in de eerste Japanse gids, direct drie sterren aan een sushirestaurant in een kelder met slechts tien tafels en geen eigen toilet. Het is nu de bekendste sushitent ter wereld, voornamelijk vanwege de beroemde documentaire over de 91-jarige chef: Jiro, Dreams of sushi.

Desalniettemin werd de Japanse Michelingids gemengd ontvangen. Tokio kreeg in één klap 191 sterren. Ter vergelijking: Parijs had er dat jaar 97, New York slechts 54. In een artikel van The New York Times werd onomwonden gespeculeerd dat het een marketingstunt was van de bandenfabrikant, die in Europa al jaren zijn invloed ziet afnemen door andere beoordelingssites op internet. Ter verdediging kan wel gezegd worden dat Tokio meer dan tien keer zo veel restaurants heeft als Parijs.