Na peptalk van Dorian zicht op een medaille

Handbal

Nederlands damesteam hervindt zelfvertrouwen en verslaat met overtuigend spel gastland Brazilië. Nu wacht de halve finale.

©

Ze is niet de ster, maar wel de mentale motor van het Nederlands handbalteam. Angela Malestein, 23 jaar uit Bunschoten, staat op als het even tegen zit.

En het zat de handbalsters nog niet mee op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. Van de flair waarmee ze eind vorig jaar tweede op de WK in Denemarken werden en drie maanden later in Frankrijk plaatsing voor ‘Rio’ afdwongen was in Brazilië weinig te merken. Nederland speelde met de handrem op en plaatste zich moeizaam voor de kwartfinales. Maar daarin was plotseling alles anders. Alsof de speelsters dinsdag het licht hadden gezien. Nederland won. En hoe. Met overtuigend spel en grote cijfers: 32-23.

Wankelmoedigheid

In de aanloop naar de het duel met Brazilië schreef Malestein alle teamgenoten een persoonlijk briefje. Het droeg bij aan de overwinning op Brazilië, denkt ze. Nederland staat in de halve finales. „En terecht”, claimt Malestein , „want wij geloven weer in onszelf. We geloven weer dat we de focking beste zijn.”

Dat gevoel van onoverwinnelijkheid waren de handbalsters even kwijt. Bondscoach Henk Groener schreef de plotselinge wankelmoedigheid toe aan de overweldigende olympische indrukken. Die doen wat met een debuterende sporter. De ploeg begreep pas na de groepswedstrijden dat de Spelen een andere biotoop zijn, waar de tegenstanders dankzij een lange voorbereiding net iets beter, net iets scherper en net iets gretiger zijn. De handbalsters hadden aanpassingsproblemen.

In aanloop naar de kwartfinale was het tijd voor actie, begreep vooral Malestein. Zo kon het niet doorgaan. Er moest een mentale knop worden omgezet. Maar hoe doe je dat?

Samen met Yvette Broch schreef Malestein alle veertien speelsters een briefje met een oppeppende toon en een positieve, persoonlijk boodschap. Grimmig: „Want we moesten weer lekker gaan handballen, in ons zelf geloven en knokken. Jezelf oppompen en lekker agressief zijn. Van die spirit moeten we het hebben. ” Malestein ten voeten uit.

Maar er gebeurde meer. Het zou simpel zijn als alleen een briefje de oude spirit kan terugbrengen. De handbalsters kwamen de avond voor de wedstrijd tegen Brazilië samen om elkaar recht in de ogen te kijken en alle mentale obstakels uit te praten. De staf hielp een handje door, niet geheel toevallig, de verse tweevoudige olympisch kampioen Dorian van Rijsselberghe en voormalig judoka Edith Bosch, winnares van een zilveren en twee bronzen plakken, uit te nodigen.

De peptalks van die twee kampioenen misten hun uitwerking niet, ervoer Malestein. „Edith zei dat we in ons zelf moeten blijven geloven en aan ons plan moeten vasthouden. En Dorian dat we schijt aan de kritiek moeten hebben, de koppies weer omhoog moeten en onze agressiviteit moest terugkeren. Dat hielp, want in de kleedkamer heerste een sfeer van: we gaan die Brazilianen pakken, want wij zijn de focking beste.”

Bij de strot gegrepen

Het is psychologie van de koude grond, maar bij de handbalsters werkte het. Er stond dinsdag een team in het veld dat niet kón verliezen. Vanaf het begin werd Brazilië bij de strot gegrepen, een omklemming waaruit ze niet meer ontsnapten. De oude begeestering keerde terug en dat had onmiddellijk effect op het spel. Hoe hard de fanatieke Braziliaanse toeschouwers ook schreeuwden, het deed de Nederlandse speelsters niets. Gestaag maar effectief werd de tegenstander kapot gespeeld, met als beloning een plaats in de halve finales en dus 75 procent kans op een medaille.

Dat mooie olympische resultaat maakte Malestein emotioneel. Vechtend tegen de tranen: „Hier hebben we vier jaar lang alles voor gedaan. Als ik voor mezelf spreek: vier jaar lang op voeding gelet en elke dag knetterhard getraind. Bij mijn Duitse club BBM Bittigheim heb ik altijd alles gegeven op de training en tijdens de wedstrijd, omdat ik de houding naar Rio wilde doortrekken. Dat hebben alle speelsters gedaan. Ik vind het daarom niet meer dan terecht dat we in de halve finales staan.”