‘Ik verveelde me te pletter in het azc’

Carrièreswitch Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Ahmed Younes (26) moest wel. In Syrië studeerde hij rechten. Nu is hij programmeur bij een start-up.

Hack your future leert vluchtelingen programmeren. Hack your future

Hoogtepunt: „Programmeren is net als puzzels oplossen, als het lukt, voelt het als een kleine overwinning.”

Dieptepunt: „Het duurt zo lang voordat je echt goed bent.”

Achter boeven aan

„Toen ik afgelopen september uit Damascus vluchtte, wist ik al dat mijn Syrische rechtenstudie hier niets waard zou zijn. Wij hebben een ander rechtssysteem en ik zou mijn hele studie opnieuw moeten doen. Ik ben rechten gaan studeren vanuit een vrij kinderlijk idee, ik wilde achter boeven aan, detective spelen. Ik heb mijn studie expres niet afgerond, omdat ik het leger in had gemoeten zodra ik mijn diploma had. Twee jaar heb ik het einde van mijn studie opgeschort tot het leger me geen uitstel meer wilde geven. Toen ben ik gevlucht.”

Een post op Facebook

„Ik wilde altijd al graag de programmeertaal leren en heb in Damascus vier jaar lang in een gamewinkel gewerkt. Daar hielp ik ook klanten met computerproblemen. Per toeval zag ik op Facebook een post over Hack Your Future, een Amsterdamse start-up die vluchtelingen opleidt tot programmeurs. Ik solliciteerde meteen.”

Elke zondag op cursus

„Toen ze een week later belden om te zeggen dat ik was aangenomen was ik zó ontzettend blij. Eindelijk mocht ik weer aan de slag! Ik zat toen nog in het azc en verveelde me te pletter. Je kunt er helemaal niets behalve vrijwillig helpen met schoonmaken. Zes maanden volgde ik iedere zondag een cursus om de programmeertaal te leren. Inmiddels loop ik stage bij Owlin, een start-up die door middel van algoritmes snel nieuws analyseert.”

Niet als vluchteling behandeld

„Ik schrijf programma’s die het financiële nieuws analyseren voor bedrijven als ING en KPMG. Uitdagend, maar ook heel leuk. Ook met mijn collega’s kan ik het goed vinden: ze behandelen me als een van hen, zien me niet als vluchteling. Ik heb geen idee waar ik over vijf jaar ben, maar ik zal nog steeds programmeren, denk ik. Het is het enige wat ik echt kan en de vraag naar programmeurs is groot. Ik kan er overal mee aan de slag: in Nederland, in Syrië of totaal ergens anders.”