Dumoulin kan nog even niet blij zijn

Wielrennen

Gezien zijn verre van optimale voorbereiding is olympisch zilver voor Tom Dumoulin knap, dat weet hij ook. Maar hij kwam naar Rio voor goud.

Foto Greg Baker/AFP

Tom Dumoulin had het er zichtbaar moeilijk mee: zilver op de olympische tijdrit op een druilerige dag in Rio. Andere renners zouden misschien blij zijn met een podiumplaats op de Spelen, de specialist op dit onderdeel niet.

„Ik ben nu teleurgesteld, want goud was altijd mijn doel”, zei Dumoulin kort nadat hij was verslagen door de oude meester van de tijdrit, Fabian Cancellara. De 35-jarige Zwitser herhaalde in de laatste grote race van zijn imposante carrière zijn prestatie van Beijing (2008) en gunde zichzelf het best denkbare afscheid. „Dit is de mooiste”, zei de olympisch kampioen geëmotioneerd.

De olympische tijdrit van Rio bood een podium waar de wielerwereld de vingers bij aflikte: Cancellara, Dumoulin en Tourwinnaar Chris Froome als winnaar van het brons. Maar aan het einde de natte race in de chique buitenwijken van Rio de Janeiro bestond geen moment twijfel over de beste renner van de dag. „Fabian vloog vandaag”, zei Dumoulin gelaten. „Hij was veel sterker dan Chris en ik.”

Later, misschien al deze week, zal het besef wel tot hem doordringen dat hij een olympische medaille heeft behaald, dacht Dumoulin. „Misschien morgen al. Later, over een paar decennia, zal ik mijn kleinkinderen trots vertellen over deze Spelen. Maar op dit moment lukt me dat niet, omdat ik had willen winnen. De afgelopen weken waren superstressvol voor mij, ik vergat te genieten van de Spelen. Maar dat is topsporters eigen. Iedereen wil zich focussen op zijn doel.”

Het verschil tussen goud en zilver op het 54,5 kilometer lange parcours was uiteindelijk een gapend gat, niet minder dan 47 seconden. Zelfs Dumoulin moest toegeven dat het ook onder ideale omstandigheden vermoedelijk te groot was geweest – als hij zich wel optimaal had kunnen voorbereiden op de Spelen. „Dat is niet een gemiste bocht of zo, 47 seconden is veel.”

Pols

Dumoulin (25) was hard voor zichzelf, gezien de manier waarop hij moest toewerken naar de belangrijkste wedstrijd van zijn jaar. Na zijn onfortuinlijke val in de slotweek van de Tour, waarbij de Limburger nog geen maand geleden een breukje opliep in zijn pols, was het lange tijd de vraag of hij überhaupt aan de start zou kunnen verschijnen in Rio.

„Ik heb de afgelopen weken heel vaak gedacht dat het niet zou lukken hier te zijn”, zei hij. „Dat ging op en neer. Het ene moment dacht ik dat echt een kans had, het andere moment had ik superveel pijn en dacht ik: het is klaar.”

De pijn verdween, en woensdag voelde Dumoulin zich goed. „Ik heb het van me af gezet. De laatste dagen voor zo’n evenement ben ik mentaal sterk.”

Onderweg op het parcours, dat hem met een lastige klim op het lijf geschreven was, had de kopman van Giant-Alpecin geen last gehad van zijn kwetsuur. „Ik zat helemaal onder de pijnstillers. De eerste ronde was ik heel onzeker, vooral in de bochten. Ik had me ook niet echt kunnen testen in de training. De tweede ronde reed ik al veel beter, maar het was niet genoeg. Niet genoeg om 47 seconden te overbruggen.”

De teleurgestelde houding van Dumoulin na zijn zilveren medaille is veelzeggend over zijn topsportmentaliteit. De afgelopen twaalf maanden won hij etappes in de Vuelta, de Giro en de Tour en droeg hij bovendien de leiderstruien in de eerste twee. Vorige maand nog won hij twee etappes in de Tour de France, een tijdrit en een epische solo in absoluut noodweer naar Andorra Arcalis.

Wat dat betreft liet Dumoulin de laatste maanden beduidend meer zien dan Cancellara, die drie jaar geleden voor het laatst een individuele tijdrit won in één van de drie grote rondes. De laatste van zijn vier wereldtitels tijdrijden dateert van 2010.

Na zijn olympische titel in Beijing, waar hij ook nog zilver haalde in de wegwedstrijd, ging hij bij de Spelen in Londen onderuit. „Dit was de laatste kans voor mij op een olympische medaille”, zei Cancellara op zijn persconferentie. „Dit betekent heel veel voor mij. Na het missen van het goud in Londen, en met alle tegenslag die ik sindsdien heb gehad, is het ongelooflijk om hier goud te halen. Het was zo’n sterk veld, zo’n zwaar parcours.”

Trots man

Cancellara, de specialist op de tijdrit, stopt aan het einde van het seizoen als een trots man. „Het seizoen besluiten met olympisch goud, het is de perfecte manier om mijn carrière te beëindigen. Dit was de laatste grote tijdrit van mijn leven.”

De Zwitser, winnaar van onder meer de Ronde van Vlaanderen (drie keer), Parijs-Roubaix (ook driemaal), Milaan-San Remo en tal van tijdritten in de grote rondes, kreeg woensdag aan de Braziliaanse kust alle lof toegezwaaid van Froome en Dumoulin.

„Ik heb alles gegeven vandaag, maar Fabian was onverslaanbaar”, zei Froome. Dumoulin: „Toen ik zijn wegrit zaterdag zag, had ik wel verwacht dat Cancellara heel goed ging zijn. Het is een klasbak, en dat blijft hij. Je moet hem nooit afschrijven.” En lachend: „Behalve volgend jaar.”