Buitenkijken

Thijs Wolzak fotografeert deze zomer buitenshuis. Deze week een kleine Japanse tuin met stenen en een dode boom.

De tuin van Harry Cörvers (64) in Amsterdam Osdorp is een Japanse karesansui, ook wel een Zen-tuin genoemd. Het stelt een landschap aan zee voor. Het grijze split – „mensen noemen het grind maar dat is het niet” – symboliseert water. Over de positie van elke steen is nagedacht: door grote en kleine stenen te combineren, ontstaat diepte. In Japan wordt onderscheid gemaakt tussen kijktuinen en wandeltuinen. „Deze tuin is, alleen al vanwege de afmetingen, een tuin om naar te kijken. Ik kan er niet in rondlopen.”

Cörvers (psycholoog) zag in 1990 in Amsterdam voor het eerst een bonsaiboom en raakte er zo door gefascineerd dat hij tientallen boeken bestelde over Japanse tuinen. In 2008 volgde hij in Kyoto een cursus in het ontwerpen van Japanse tuinen. „In Japan houden ze niet van dode bomen, maar soms – als de stam interessant is – laten ze die toch staan. Toen bleek dat een van mijn bomen dood was, was ik eerst ontstemd, maar nu vind ik het contrast tussen leven en dood mooi.”

„In Japan is het een goede gewoonte om stenen nat te maken als er gasten komen. Zo krijgen ze meer kleur. Ervoor zorgen dat je tuin er piekfijn uitziet, is een eerbetoon aan je bezoek.” In de tuin in Osdorp is ook een kleine waterval, een van de stenen staat rechtop. „Die symboliseert een karper die tegen de stroom in probeert te zwemmen. Als hem dat lukt, verandert hij in een draak.” Voor Cörvers is de tuin een verlengstuk van zijn woonkamer. „De grote tegel in het parket verbindt de binnenruimte met de buitenruimte. Vrienden verklaarden me voor gek toen ik de zaag in het parket zette.”

1308CUL_buitenkijken_LUX