Protestantse Knevel omhelst paus Franciscus

De Evangelische Omroep heeft een serie gemaakt over de paus. Dat is best vreemd.

Paus Franciscus bij de opticien (EO).

Zoekende in verwarrende tijden zijn ze bij de Evangelische Omroep. Onlangs kondigde de omroep een datingshow aan voor transgenders (Love Me Gender, vanaf september) en gisteren kwam Andries Knevel met een bewonderend programma over de antichrist: In de ban van de paus.

Dat is vreemd. Het bestaan van de paus is voor veel orthodox-protestanten een gruwel. Het katholieke geloof is vervloekte afgoderij en de paus is de antichrist, of toch minstens diens valse profeet. Protestante kerken zijn geboren uit verzet tegen de katholieke kerk. Sterker nog, dit hele land is daaruit geboren.

Maar ondertussen kruipen de kerken dichter naar elkaar toe, ook onder druk van de leegloop. En net als velen buiten de kerk is Knevel onder de indruk van de revolutie die paus Franciscus bij zijn troonsbestijging in 2013 is begonnen.

Knevel trok naar Rome om, samen met NOS-correspondent Andrea Vreede, mensen te vinden, die door de paus zijn aangeraakt. Hij treft een opticien die de paus nieuwe brillenglazen verkocht; een zwerver die lunchte met de paus; en een man met een mismaakt gelaat vol gezwellen die door de paus is omhelsd: „De onaanraakbare wordt aangeraakt.” Ook gaat hij naar Assisi, om te leren over de heilige Franciscus (1181-1226), aan wie de paus zich spiegelt.

Wat de christelijk-gereformeerde Knevel mooi vindt, is dat de paus allerlei bezwaren heeft tegen de katholieke kerk, die hij en andere buitenstaanders ook hebben. De paus verwerpt de pracht en praal van de kerk. Hij wil een paus van de straat zijn. Hij is in een gastenverblijf buiten het paleis gaan wonen, hij eet van een dienblad in de kantine, en hij rijdt rond in een Fiatje. Verder geeft hij donderpreken tegen corruptie in de kerk, en hij neemt het op voor de armen en vluchtelingen.

Knevel laat één tegengeluid horen. De Nederlandse priester Antoine Bodar vindt de paus een lompe, amusische populist die zich binnenshuis gedraagt als een dictator. Diens verheerlijking van armoede vindt Bodar onzinnig. Dat schreef hij althans in Trouw. Bij Knevel drukt hij zich diplomatieker uit. Daar keert hij zich vooral tegen de presentatie van de paus. „Hij heeft de kerk weer salonfähig gemaakt, maar de kerken worden er niet voller van.”

Ook Knevel blijft vooral hangen bij die presentatie. Zwervers en mismaakten knuffelen is mooi, maar het is vooral voor de bühne. Over de ideeën van de paus (homo’s, vrouwen, moslims, abortus, euthanasie, de pil), en in hoeverre die afwijken van die van de kerk, horen we niet zoveel.

Verder doet Knevel niets met de hierboven geschetste tegenstelling: dat protestanten een afkeer hebben van de kerk van Rome, maar deze paus juist wel weer tof vinden. Zijn programma had net zo goed door de KRO gemaakt kunnen zijn.