Opeenvolging van ruzie- en goedmaakscènes

©

Out of Love wil een studie zijn naar waarom mensen bij elkaar blijven, ondanks dat ze elkaar mentaal en fysiek terroriseren. Het debuut van regisseur Paloma Aguilera Valdebenito (1982), wier afstudeerfilm Blijf bij me, weg lovend werd onthaald, opent met jonge mensen die verliefd worden. Nikolai (Danil Vorobyev) en Varya (Naomi Velissariou). Twee ontheemde zielen in een onbestemde stad roepen de onscherpe achtergronden en het ‘internationale Engels’ in de film.

Wat erotisch en romantisch begint – ‘leuk dat hij kok is en we eten als anderen slapen’ – wordt snel minder gezellig door ergernissen ‘waarom eten we nooit op een normaal uur?!’ Zij blijkt een hysterica, hij kan z’n opgekropte agressie niet onder controle houden. Velissariou bewees eerder in het theater dat ze overtuigend getroebleerde, aandachtsgeile vrouwen neerzet. De combinatie met de ingehouden Vorobyev, die ondanks uitvallen sympathie wekt, werkt. Maar Out of Love is te veel een willekeurige opeenvolging van hysterische ruzie- en goedmaakscènes . Waarom maakt het ons uit dat de relatie van deze twee op ontploffen staat?