Als dit passie is, laat dan maar zitten

©

Na een ramp waarbij vrijwel de hele aarde is vernietigd, hebben machthebbers een uniforme samenleving vol in klinisch wit geklede, dociele burgers gecreëerd. Het hebben van emoties wordt in de nabije toekomst als ziekte gezien die moet worden uitgebannen. Dus als Silas gediagnosticeerd wordt als drager van een emotie-gen, betekent dat het einde van zijn leven. Totdat hij de ook besmette Nia ontmoet en de twee allerlei onbekende gevoelens ondergaan en samen ontdekken dat liefde best een prettige gewaarwording is.

Het probleem van Equals is dat werkelijk niets aan de verbeelding wordt overgelaten, zowel inhoudelijk als esthetisch. Alles wordt meteen via dialogen duidelijk gemaakt, wat elk gevoel van mysterie meteen uitbant. Regisseur Drake Doremus, die het idee bedacht, betreedt ook in visueel opzicht de gebaande paden. Aanvankelijk overheersen koele, klinische kleuren en strakke composities maar zodra Silas iets gaat voelen, wordt de cameravoering losser en de kleuren warmer. De romance tussen Silas en Nia is vooral slaapverwekkend: als dit passie is, laat dan maar zitten.