Het festival voor de Europese Easyjetset

Dekmantel Festival

In vier jaar tijd is Dekmantel gegroeid tot hét festival voor elektronische muziek. Dit jaar waren er meer dan 120 top-dj’s en live-acts. Van hedendaagse experimentele producers als Ben Frost tot oude helden als Miami-bass-pionier Egyptian Lover.

Foto Jelmer de Haas

Brexit-stemmers en terrorismevrezers kunnen hun hart ophalen aan de internationale verbroedering op het Dekmantel Festival. Bij de uitgang nodigt een Italiaan een Française en haar vriend uit voor de afterparty op de camping. Een zwarte Amerikaan – „You guys know ‘bout Output? You should come to New York!” – maakt vrienden met een bleu Brits meisje met paarse konijnenoren. Overal klinkt het gesis van ballonnetjes. Britten, ja toch vooral zij, slingeren op de huurfiets over de donkere fietspaadjes van het Amsterdamse Bos naar de Melkweg, waar na een tjokvol dagprogramma ook nog eens een XL-nachtprogramma in vier zalen plaatsvindt.

Trendy Easyjetsetters

Dit is de internationale enclave genaamd Dekmantel Festival. Het festival is voor liefhebbers van elektronische muziek in vier jaar tijd uitgegroeid tot het ijkpunt in de Europese festivalkalender. Met meer dan 120 top-dj’s en live-acts kun je qua omvang en aanbod simpelweg niet om Dekmantel heen. En de ambities van Casper Tielrooij, Thomas Martojo en Matthijs Theben Terville reiken verder. Naast een eigen label en een podcastserie stond het afgelopen jaar in het kader van de internationale uitbreiding. Onder de naam Dekmantel Soundsystem toerden Thomas Martojo en Casper Tielrooij als dj’s de wereld rond en gaven ze labelavonden tot in Australië, later dit jaar volgt een festival in Kroatië.

Die internationale ambitie zie je op het inmiddels vierdaagse Dekmantel Festival terug. Er struinen meer trendy Easyjetsetters – neusbel, rattensnorretje en opgerolde broekspijpen – dan Nederlanders rond over het futuristisch ingerichte festivalterrein waar alles klopt. Van de 30.000 bezoekers is volgens de organisatie minder dan 45 procent Nederlands.

Een-tweetjes met het publiek

Muzikaal zoekt Dekmantel de grenzen op door acht openingsconcerten aan het programma toe te voegen. Daarin worden de wortels van elektronische muziek belicht in Bimhuis, Muziekgebouw aan ’t IJ, Tolhuistuin en Eye. Dat minifestival aan ’t IJ blijkt donderdag een absoluut hoogtepunt. Het plezier straalt af van de sambaveteranen van Azymuth, die daverend soleren terwijl ze Jazz Carnival en andere klassiekers spelen. Funkmaster Amp Fiddler voegt met een fenomenale solo op de toetsen precies de peper toe die de band van afrobeat-drummer Tony Allen nodig heeft. Naast schuifelende vijftigers staan tieners ademloos te kijken naar de man met de afrohanekam.

Eert u helden en schep context, dat is ook het credo de drie festivaldagen daarna. Er zijn veel grondleggers te horen, zoals Miami-bass-pionier Egyptian Lover en aansluitend een zeldzaam optreden van twee veteranen in hetzelfde genre uit Detroit, Aux 88, die in witte overalls met vocoder-stem een-tweetjes doen met het publiek.

Gemoedelijk housegangster applaus

De nadruk ligt duidelijk op live-acts met geweldige optredens van post punk band ESG, en van experimentele hedendaagse producers zoals Ben Frost die zich bij zijn gruizige donkere elektronica laat leiden door zijn gitaar.

Sterke dj-sets zijn er ook van onder meer Theo Parrish en Marcellus Pittman die vrijdagmiddag een funkuurtje houden waarin alles van d’Angelo tot James Brown voorbijkomt. Housegangster Moodymann schiet intussen alle kanten op, van Ol’ Dirty Bastard, tot Turkse discofunk van Baris K., maar op zo’n manier dat het klopt. Zelfs als hij de naald even van de plaat laat glijden levert dat de gemoedelijk housegangster applaus op.

Doorbraak-dj van het jaar, The Black Madonna, weet zaterdag precies de juiste snaar te raken tussen gloedvol en drijvend in haar solo-set, Ze houdt het tempo hoog en zelfs een klassieker als The Bells van Jef Mills klinkt fris. Donato Dozzy betovert intussen het bospodium met fluisterende obscure techno waar geen beat hetzelfde is.

Dekmantel Festival heeft zich met deze vierde editie op de kaart gezet als hét Europese muziekfestival in de breedste zin van het woord.