Haalt de bezorgfiets de pizzabrommer in?

Maaltijdbezorgers Op de markt voor maaltijdbezorging voltrekt zich een tweedeling: de aloude bromkoerier krijgt gezelschap van hippe fietsers.

©

Het duurt even, maar dan heb je ook wat. Na een uur hangen en wachten in een bedrijfsruimte van luxemaaltijdbezorger Foodora, zoemt de telefoon van student Eszter Kiss (23). Een bestelling komt binnen op haar speciale app. Kiss moet de bestelling ophalen bij het pas geopende Friet District – een sjieke frietzaak met dito prijzen in het hart van Den Haag. „Let’s go”, zegt de Hongaarse student communicatie, die sinds vier jaar in Nederland woont.

Terwijl in het Friet District de bestelling wordt ingepakt, toont Eszter met haar app het wensenlijstje van de klant. Biologische frieten: 4,75 euro. Hamburger: 6,50 euro, Garnalenkroket: 3,25 euro. Zorgvuldig vlijt ze even later het pakketje in een enorme bewaarbox. „Deze schudt minder heftig dan de box voor op de fiets”, zegt ze. „Bij de sollicitatie is ons op het hart gedrukt dat we zorgvuldig met de bestelling moeten omgaan.”

Ze springt op haar fiets en zet haar koptelefoon op: „Voor de routebegeleiding”. Na bijna een kwartier hard doortrappen waarbij ten minste één rood licht wordt genegeerd, arriveren frieten, hamburger en garnalenkroket bij de klant. Die blijkt te wonen in een nette galerijflat in het sterk gerenoveerde gebied van de Laakhaven. „Ik kom ook bij veel chiquere klanten hoor, zoals het ministerie van Financiën”, fluistert Eszter zacht.

De bezorgtijd blijkt ongeveer veertig minuten, tien minuten langer dan de officiële. „Maar ik kijk niet op een minuut extra”, zegt de vrouwelijke klant vrolijk bij de overhandiging van de frieten. Belangrijker is dat de bestelling „van het restaurant komt dat we goed kennen”.

Beter betaald

Een kleine revolutie in voedselbezorgland, zo presenteerden luxe bezorgdiensten als Foodora en Deliveroo zich vorig jaar. Niet meer een brommertje aan de deur met een pizzadoos van een anonieme keten, maar een fiets met daarop een nette student in roze of turquoise-zwarte bedrijfskleding die een luxe maaltijd van uw favoriete restaurant overhandigt, zo luidde de introductieboodschap.

Restaurants betalen Foodora een commissie voor de bezorging, klanten een bezorgvergoeding van 2,50 euro. De restaurants zitten in een straal van hooguit drie kilometer van de klant – anders is het niet meer aan te fietsen.

De formule slaat aan. De diensten groeien flink, en restaurants als Friet District melden meer bestellingen. Deliveroo claimt inmiddels meer dan duizend bezorgers in de vier grote steden te hebben rondrijden.

Als Eszter en haar collega’s in de bedrijfsruimte tijdens het wachten de vraag krijgen of hun diensten een tweedeling in de maaltijdbezorgsamenleving opleveren, is hun antwoord volmondig ja. „Dat komt”, zegt een van hen, „doordat we vergeleken met de gemiddelde pizzabezorger, voor de betere restaurants leveren. Ook hebben we vriendelijke klanten en worden we beter betaald – gemiddeld 2 euro per uur meer dan een pizzabezorger.” De goede betaling stimuleert een sterk groepsgevoel, zo blijkt. „Als ik een collega van Foodora of Deliveroo op straat zie langsfietsen, steek ik altijd mijn hand op”, zegt een andere bezorger.

Verliefd op de bezorger

Bij de concurrent met de brommertjes zien men de tweedeling nog niet zo. In een vestiging van Domino’s Pizza in Voorburg zegt assistent-manager Joost van Soest dat zijn pizza’s zowel de hogere als de middenklasse bereiken in de Haagse regio: „We komen vaak in de duurdere wijken zoals Den Haag-Marlot en Oud-Voorburg. Mensen met hoge salarissen blijven echt wel pizza’s eten of de side dishes bestellen die we steeds meer serveren. Maar ze vormen niet de bulk van de bestellingen die je nodig hebt om als bezorgservice levensvatbaar te zijn. Die leveren we in de flatblokken. Lang niet iedereen kan de hoge prijzen van die luxe bezorgers betalen.”

0808IHN_foodoradef

Het beeld van de brommer van een scholier met een goedkope pizza erop, is achterhaald, zegt Van Soest. Hij wijst naar buiten, naar het rijtje elektrische fietsen met Domino-logo dat sinds enige tijd naast het – overigens wat langere – rijtje brommertjes staat opgesteld. „Hartstikke duurzaam en goed voor het milieu.”

Concurrentie gaat, behalve over pizza’s, hamburgers, fietsen en brommers, ook over beeldvorming. Niet alleen Foodora realiseert zich dat. Op de website van Thuisbezorgd.nl, die voor honderden pizza- en andere restaurants de bezorging regelt, staan trailers van speelfilms waarin pizzakoeriers een interessante rol spelen. De trailers moeten afrekenen met het soms wat morsige imago van de koerier. Hij blijkt beurtelings een slimme wereldredder (in Pizza-man), supersexy (Loverboy) of man met een prikkelend dubbelleven (There is Something about Mary).

Maar zelfs hier krijgt de pizzakoerier concurrentie, zo blijkt uit een column van Iris Hermans, onlangs in gratis dagblad Metro. Single in the City: instant verliefd op Foodora boy, luidde de kop.