Deze aanvaller is niet aaibaar

Eredivisie Wout Weghorst moet Vincent Janssen opvolgen bij AZ. Zondag maakte hij zijn eerste goal tegen Heerenveen (2-2).

Foto ANP

Wout Weghorst aan het werk zien is ronduit boeiend. Die handen hoog geheven in een soort van permanente staat van verongelijktheid, iets wat de Duitsers prachtig een ‘Reklamierarm’ noemen. De lange lok in zijn haar volgt zijn wilde hoofdbewegingen als hij verbaal de scheidsrechter op vermeende fouten wijst.

Wetenswaardigheidje over Weghorst, de nieuwe spits van AZ: toen hij anderhalf jaar oud was trapte hij volle luiers van de trap af, zo vertelt hij in het programmablaadje dat wordt uitgedeeld voor de eerste competitiewedstrijd in Alkmaar, zondag tegen Heerenveen (2-2).

Om duidelijk te maken dat hij al voor hij kon praten de onbedwingbare drang had om tegen dingen aan te schoppen. Geboren aanspeelpunt, zoals hij het lange lichaam gooit in duels als een eenpersoonskrijgsmacht. Over de grond, in de lucht. Weghorst is waar duels zijn.

Zondag, op zijn 24ste verjaardag, begon voor Weghorst zijn eerste eredivisieseizoen in de subtop van Nederland. Aangetrokken als opvolger van Vincent Janssen, de spits van Oranje die voor 22 miljoen naar Tottenham Hotspur ging en in zijn ene seizoen in Alkmaar de lat met 27 doelpunten astronomisch hoog legde voor welke opvolger dan ook. Ga er maar aanstaan.

AZ is in ambitie geen millimeter teruggedraaid na het vertrek van Janssen. Het doel: een voet tussen de deur zetten bij de traditionele topdrie, niets minder. En Weghorst moet de goals maken.

Het is de Twentenaar niet gegund om na zijn benutte strafschop, de 2-1, als matchwinner de verjaardagsvisite te ontvangen. Heerenveen komt nog langszij, via Stijn Schaars uit een vrije trap, net toen Weghorst in de dugout plaats had genomen na zijn wissel. De goal die AZ daarna nog maakte, via Ron Vlaar, werd afgevlagd voor buitenspel en zo was het lot voor AZ beklagenswaardig.

‘Discutabel’

Eindstand 2-2 en het chagrijn is Weghorst van het gezicht te scheppen als hij voor het publieksrondje na de wedstrijd scheidsrechter Danny Makkelie meedeelt wat hij van diens arbitrale prestatie vond. „Discutabel.” Wel volgt nog de disclaimer na de wedstrijd: „Al mag je het nooit helemaal op de scheidsrechter schuiven.”

Weghorst heeft een punt. Hij krijgt geen penalty mee als Heerenveen-verdediger Joost van Aken hem vanachter vloert. Hij krijgt zijn doelpunt niet, vijf minuten voor rust, als de bal via zijn hoofd en arm in het doel valt.

Een terechte beslissing, maar de scheidsrechter wees al naar de middenstip toen hij zich nog eens door een assistent liet corrigeren. En dan kun je beter niet te maken hebben met een man als Wout Weghorst.

En die onbestrafte trap waarmee Heerenveen-verdediger Jerry St. Juste zijn noppen in het bovenbeen van de liggende AZ-spits drukt? „Zo ja, die was ik alweer vergeten”, zegt Weghorst na afloop. Hij weet niet of het natrappen was – dat was het wel. Hij haalt er zijn schouders over op. Bedrijfsrisico, lijkt hij te willen zeggen: hij schuwt zelf de provocatie niet.

Extatisch juichen

Extatisch juicht hij na de strafschop die hij in de tweede helft prima binnenschiet, 2-1. Feestje van de bevrijding. Maar dan wel ogenblikkelijk na de hervatting van het spel door Heerenveen weer keihard achter de bal aan jagen als een jonge vos losgelaten in het hoenderhok. Hij loopt zich het schompes, zo werkte hij zich op naar het profvoetbal.

Een weg die niet geplaveid was; op zijn zeventiende speelde hij nog bij de amateurs van NEO uit Borne. Via Willem II en FC Emmen brak hij door bij John Stegemans stuntploeg van Heracles Almelo.

Weghorst is een voetballer met geringe aaibaarheid. Hij weet het, maar wat geeft het. In het interview in het programmablaadje wijt hij zijn wat stuurse opstelling richting buitenwereld aan de scheiding van zijn ouders. „Ik raakte erg op mezelf. Nu probeer ik me opener op te stellen, maar echt mensen toelaten en mijn emoties tonen doe ik niet zomaar bij iedereen.”

Ach ja, nare trekjes – keihard juichen bij versierde strafschoppen – horen erbij. ‘Winnaars van morgen’, heet het beleidsplan van het Nederlands voetbal waarmee ‘we’ weer internationaal moeten aanhaken.

Een beetje Weghorst her en der zou geen kwaad kunnen. „Ik beleef mijn wedstrijden heel intens”, zegt Weghorst. „Ik denk dat het publiek dat wel heeft gewaardeerd vandaag.”