Duitse natuurgenezer mag méér

Alternatieve geneeskunde

Nederlanders weten Duitse ‘Heilpraktiker’ goed te vinden. Waarom eigenlijk? “De vraag is groot. In principe kan daar alles.”

De gesloten praktijk van natuurgenezer Klaus Ross. Flip Franssen

Wie dacht dat aderlatingen iets waren uit een ver en duister verleden, vergist zich. In Duitsland kun je er gewoon nog voor terecht. Ontgiften door 50 tot 300 milliliter bloed te laten aftappen, als het even kan kort na volle maan, bijvoorbeeld om stress te verlichten – het kan bij de Heilpraktiker, de Duitse alternatieve genezers.

Ze bieden een breed scala aan behandelingen aan. Van cupping, vacuüm getrokken kopjes op je huid, tot inspuiten van koolzuur tegen pijn of zelfs behandelingen met een hond „als co-assistent”. Ook de ‘biologische’ behandelingen tegen kanker van Klaus Ross, de natuurgenezer die kanker onder meer met vitaminen bestreed, vallen eronder.

Deze week werd bekend dat mogelijk drie mensen overleden na een behandeling door Ross: een Nederlandse man en vrouw en een Vlaamse vrouw. De Duitse politie is een onderzoek begonnen. De kliniek van Ross is gesloten.

Ross is Heilpraktiker, op zijn Nederlandse site vertaald als ‘natuurarts’. Op die markt richt zijn kliniek in de Duitse grensplaats Brüggen-Bracht zich voornamelijk: Nederlandse kankerpatiënten.

Wat brengt hen daar?

Nederlanders vinden vaak de weg naar Duitse alternatieve genezers. Uit onvrede over de reguliere gezondheidszorg of uit pure wanhoop, als ze van artsen te horen hebben gekregen dat alle reguliere behandelmethoden zijn uitgeput.

Hoeveel Nederlanders gebruik maken van de diensten van het Duitse alternatieve geneeskundecircuit wordt niet bijgehouden. „Wij constateren dat het gebeurt”, zegt een woordvoerder van de Nederlandse Inspectie voor de Gezondheidszorg, „maar het valt buiten onze rol”.

Patiënten lokken

Daar maakt de Nederlandse Vereniging tegen de Kwakzalverij (VtdK) zich grote zorgen over. Oud-voorzitter en anesthesioloog Catherine de Jong: „Het wemelt van de sites van aanbieders die van alles en nog wat proberen om patiënten te lokken. Maar bij wie kunnen ze terecht om te vragen of een behandelaar goed of slecht is?”

„Wij krijgen daar wekelijks vragen over”, zegt directeur Jeroen van Gastel van Zorgloket Duitsland, dat Nederlandse patiënten koppelt aan Duitse zorgaanbieders. „De vraag is groot. Maar wij doen er niets mee, want in principe kan daar álles.”

Natuurgenezers mogen zich in Duitsland vrij vestigen. Je hoeft er geen arts voor te zijn, een opleiding is niet nodig. Er zijn vele tientallen opleidingen, maar die verschillen sterk omdat er geen wettelijke regeling is. Kwalificaties vooraf worden niet gesteld, middelbare school is genoeg. Wel moet een mondeling en schriftelijk examen worden afgelegd.

Ook in Nederland heb je natuurgenezers, van wie sommigen ook beweren methoden te hebben om kanker te bestrijden. En ook hier heb je geen opleiding nodig om je natuurgenezer te noemen. De Jong: „Je kan op een dag wakker worden en denken: hee, ik ben homeopaat. Spijker er bordje op de deur en je praktijk is geopend.” Maar er is een groot verschil: de Duitse Heilpraktiker mag véél meer.

Aan het infuus

Zo is bloed afnemen en infusen toedienen in Nederland alleen onder toezicht van een arts toegestaan. De Heilpraktiker beslist daar zelf over. Zo kon het gebeuren dat kankerpatiënten bij Klaus Ross, een voormalig inkoper van ziekenhuisapparatuur, aan een infuus van ‘glucoseblockers’ kwamen te liggen.

Beperkingen zijn er wel. Zo mag de Heilpraktiker niet zelf medicijnen maken of recepten uitschrijven.

Alternatieve geneeskunde is juist in Duitsland zo wijdverbreid door de lange traditie van verbondenheid met de natuur die het land heeft. Een van de vaders van de natuurgeneeskunde is de Duitser Sebastian Kneipp, bekend van de nog altijd populaire Kneippkuur. Ook de grondlegger van de homeopathie is een Duitser, Samuel Hahnemann.