Longreads

Deze man zoekt sinds de Fukushima-ramp al vijf jaar naar zijn vrouw

Yasuo Takamatsu duikt zo vaak hij kan in de zee in de hoop zijn al 5,5 jaar vermiste vrouw te vinden.

Hij begon in opvangcentra en kamde toen de rest van de stad uit. Daarna speurde hij de bossen en de kust af. Nu duikt Yasuo Takamatsu zo veel als hij kan in een poging het stoffelijk overschot te vinden van zijn vrouw Yuko, die ruim 5,5 jaar geleden spoorloos verdween na de tsunami bij Fukushima.

In een ontroerende longread brengt The New York Times de jarenlange zoektocht van Takamatsu in beeld. Toen hij na tweeënhalf jaar zijn vrouw op land niet had gevonden, ging hij in de leer bij een duikinstructeur. Hij haalde zijn duikbrevet en volgde nog meerdere aanvullende lessen. Hij hielp met het doorzoeken en opruimen van puin van de Fukushima-ramp dat onderwater lag. Hij vond van alles, maar nooit Yuko.

Lotgenoot

Takamatsu is niet de enige die een dierbare verloor en tot op heden niet terugvond. Behalve de ruim 15.000 doden worden ook nog altijd meer dan 2.500 mensen vermist. Een van hen is de 57-jarige Masaaki Narita, die zijn dochter kwijtraakte na de tsunami. Takamatsu hoorde van zijn verhaal en bezocht Narita om hem aan te bieden om ook naar zijn dochter te zoeken tijdens zijn duiken. Het liep anders: Narita, geïnspireerd door Takamatsu, ging ook mee duiken en zoeken.

Enkele dagen na de zeebeving werd de telefoon van Yuko gevonden. Daarin werd een niet verzonden bericht aangetroffen: “Zo veel tsunami”. Yuko werkte bij een bank. Toen de vloedgolven over de stad spoelden, vluchtten de bankmedewerkers naar het dak van het gebouw. Volgens ooggetuigen werden zij door de 15 meter hoge golven van het pand af geslagen.

Pianocompositie

Al voor de longread van The New York Times hoorde de Franse componist Sylvain Guinet over het verhaal van Takamatsu. Guinet componeerde hierop een pianosolo met de titel Yuko Takamatsu. Gevraagd naar of het muziekstuk herinneringen aan Yuko oproept, zegt Takamatsu:

“Nee, het roept geen herinneringen op. Omdat het niet iets betreft dat ik vergeet.”

Bekijk hier een uitvoering van het stuk ‘Yuko Takamatsu’, uitgevoerd door Haruko Uehara

De zoektocht lijkt voor Takamatsu een manier om toch een band met zijn vrouw te houden, zelfs ruim vijf jaar na haar vermissing. Zelf zegt hij hierover:

“Ik verwachtte dat het moeilijk zou worden en dat werd het ook. Maar dit is het enige dat ik kan doen. Ik heb geen keuze dan te blijven zoeken naar haar. In de oceaan voel ik mij het dichtstbij haar.”

Lees hier de longread ‘I Have No Choice but to Keep Looking’ van Jennifer Percy op de website van The New York Times