De voetbalpers is rellerig, slordig, partijdig en pleegt slecht wederhoor

Foto David van Dam

Het is een kwestie van de kip en het ei: staat de onafhankelijke voetbaljournalist onder druk van de clubs omdat de clubs zo eigengereid en dominant zijn of omdat de sportjournalistiek gewoon niet goed genoeg is?

Jammer dat in het NRC-artikel van 3 augustus de teneur een beetje is dat de journalistiek slachtoffer is. Dit komt erg naar voren in de beschrijving van de ‘boycot’ van Martijn Krabbendam door Feyenoord, omdat hij „volgens de club” interviews „niet volledig heeft aangepast aan de wensen van de club”.

Zou het misschien ook kunnen dat de journalist gemaakte afspraken gewoon – bij herhaling – heeft geschonden en zich daardoor onbetrouwbaar heeft getoond, zoals we dat in het ‘gewone leven’ ook niet zouden accepteren?

Kennelijk ziet de sportpers niet in dat zij de gang van zaken voor een groot deel aan zichzelf te wijten heeft.

De voetbalpers is rellerig, slordig, pleegt slecht wederhoor, zet geen fouten recht, besmeurt en belastert dikwijls op zeer lichtvaardige en opportunistische wijze spelers, clubs, bestuurders en bonden. De leidende sportmedia zijn bovendien stuitend partijdig en vooringenomen, denk alleen maar aan de wijze waarop de ‘fluwelen revolutie’ bij Ajax met name in en door de pers is uitgevochten. Goed beschouwd is het de ‘onafhankelijk pers’ die nog steeds voor een gedeelte bepaalt wat er bij bepaalde clubs gebeurt, welke reputaties worden gemaakt en gebroken.

Veel bestuurders durven dit niet ‘hardop’ te zeggen, omdat zij anders ‘geslacht’ worden door diezelfde pers. Dat is óók de praktijk. Geen wonder dat clubs naar eigen nieuwskanalen zoeken.


FIFA/UEFA/KNVB-gelicenseerd zaakwaarnemer