Neerslachtigheid klonk zelden zo aangenaam

Het zijn vrolijke tijden voor deprimerende muziek. In een tijd waarin druilerige jaren-90-bands als My Dying Bride, Novembre en Paradise Lost weer succesvol van zich lieten horen, is ook de depressieve rock van Katatonia uit Stockholm, met een nieuwe drummer en gitarist, weer boven jan. Hun elfde album, The Fall of Hearts, is al even uit, maar te mooi om te laten liggen. De romantische heavy rock met evenveel invloeden van Opeth als The Cure zit vol oorwurmwaardige melodieën. De larmoyante zang van Jonas Renske en de gitaar- en baslijnen van Anders Nyström zijn sterk genoeg om te voorkomen dat het album als een getormenteerde pubermeidenplaat voelt. ‘Serein’ is zelfs een van de beste songs die de Zweden tot nu toe schreven. Neerslachtigheid klonk zelden zo aangenaam.