Sterke vrouwen

Flessenpost uit de VS

Schrijfster Pia de Jong woont met haar gezin in Princeton, in de VS. Ze schrijft wekelijks over wat haar daar opvalt.

Op de dag na de Democratische conventie zit ik met mijn dochter op de eerste hulp wegens een hockeyblessure.

In de wachtkamer staat CNN aan. Eerst zien we Chelsea Clinton. In een persoonlijk betoog – „ik ben trots haar dochter te zijn” – spreekt ze zich krachtig uit voor haar moeder.

Dan komt Hillary het podium oplopen. Ik ben mijn dochters moeder, introduceert ze zichzelf met evenveel trots.

Tijdens het wachten op de arts, luisteren we naar hoogtepunten uit de bevlogen speech van deze powerlady. Ze heeft nogal wat gedaan voor dit land, haar ervaring is ongeëvenaard. Vooral haar levenslange inzet voor vrouwenrechten is indrukwekkend.

Hillary’s gedrag is beslist niet onbesproken, ze geeft toe fouten gemaakt te hebben, maar zelden kreeg iemand met zoveel hart voor de publieke zaak het zo zwaar te verduren. Door het Trump-kamp wordt ze afgeschilderd als een crimineel, een moordenaar zelfs. „Schuldig”, ruide onze New Jersey-gouverneur Chris Christie zijn publiek op. „Opsluiten” werd er gescandeerd tijdens de Republikeinse conventie een week eerder.

Intussen staat ze daar toch maar, als Democratische presidentskandidaat. Het hele mannenbolwerk voorbijgelopen. „Ze is cool”, zegt mijn dochter. „Wat zou het geweldig zijn als er straks een vrouw president is.”

Even later beweert Trump dat hij een niet nader te noemen Democraat, een kleine man die hem beledigde, hard zou willen slaan. Echt, heel hard zodat zijn hoofd gaat ronddraaien. Applaus in de zaal. „Meent hij dit nu?”, vraagt mijn dochter geschrokken.

Trump is een man voor wie je je dochter zou willen afschermen. Hoewel hij beweert van vrouwen te houden, scheldt hij vrouwen die hij niet mooi vindt of die niet naar zijn pijpen dansen, voortdurend uit in uiterst grove taal. Als je een sexy vrouw aan je zijde hebt, maakt het niet uit wat je zegt, beweerde hij ooit. Het is inderdaad schokkend waar deze man allemaal mee wegkomt.

In plaats van zich met getalenteerde vrouwen te associëren, laat hij zich fotograferen met serveersters bij restaurantketen Hooters. Meisjes bedienen er in een T-shirt waar hun borsten uitpuilen – cupmaat is een selectiecriterium bij sollicitaties. Ze krijgen voor hun werk niet betaald, maar moeten het hebben van de fooien van mannen die onder hun korte rokjes gluren.

Volgens Trump hebben vrouwen een trukendoos in huis om een man te verleiden tot een huwelijk. Daarom moet je deze golddiggers huwelijkse voorwaarden laten tekenen. Hij heeft tijdens zijn leven de nodige financiële regelingen moeten treffen met vrouwen wier ‘trucje’ bij hem niet meer werkte.

„Wat voor zoon heb ik gecreëerd?”, vroeg Trumps moeder aan Ivana, moeder van zijn jonge kinderen, toen hij ervandoor ging met een andere vrouw.

Daarna vallen we in een reportage over een T-shirt dat grif gekocht wordt in het Republikeinse kamp. „Trump that bitch” staat erop. „Als ik dat woord op school gebruik, krijg ik straf”, zegt mijn dochter.

„Weet je wat ik raar vind?”, zegt ze. „Dat zelfs vrouwen zo’n shirt dragen.” Wanneer de arts met ons naar de wachtkamer wandelt, waar Trump nog steeds loopt te schelden, zegt ze tegen mijn dochter: „Let maar niet te veel op die lompe man.”

„Ik ben voor Hillary”, antwoordt mijn dochter. „Ik hoop dat ze mijn president wordt.”

Reacties via pdejong@ias.edu