Intiem met de dood omgaan

Michel Franco
DramaChronic Regie: Michel Franco. Met: Tim Roth. In: 12 bioscopen

4

Mexico lijkt de laatste jaren een bodemloze bron van filmtalent, zoals de 36-jarige Michel Franco. Hij is een protegé van Cannes. In 2012 won hij daar de Un Certain Regard-competitie met Después de Lucía: een wrang, sociaal-realistisch relaas over schoolpesten dat op tweederde brutaal omslaat in pure Hitchcock. De Britse acteur Tim Roth zat in de jury en was overdonderd: hij maakte kennis met de jonge Mexicaan en speelt daarna de hoofdrol in Chronic, die in Cannes de prijs voor beste script won, en 600 Miles, door Franco geproduceerd.

Michel Franco is een filmauteur met een geweldige neus voor timing en hartverscheurende wendingen. Die wending komt in Chronic laat en abrupt: best toepasselijk in een film over de dood. Want het gaat over terminale zorg, iets wat de meesten van ons ooit van nabij gaan meemaken.

Tim Roth speelt David, een verpleger die geduldig en warm omgaat met zijn stervende patiënten. Via Franco’s statische camera volg je de intieme routines van voeden, omkeren, douchen. Davids eerste patiënt is al weg: een graatmagere schim van een vrouw. De tweede, de architect John, zit na een beroerte nog vol levenslust: hij kijkt liefst porno op zijn iPad en huilt als hij aan de dood denkt. De derde, Martha, is eenzaam: zij heeft genoeg van de pijn en vernedering van darmkanker.

David is niet bang voor de dood. Hij gaat er zo goed, zo intiem mee om dat familie zich soms buitengesloten voelt en represailles neemt. Zijn omgang met patiënten is ook wel erg intens. Een beetje geobsedeerd misschien. Welke leegte vullen zij in zijn leven? Heeft hij eigenlijk wel een leven? Er is een trauma, maken we uit flarden van gesprekken op. Wat is zijn motivatie? Wij gaan dat ontdekken. De film is dan voorbij. Maar met David zijn we dan nog lang niet klaar.