Gezellig taxiritje eindigt in de hel

©

Soms verschijnt er in de zomer ineens een tv-serie waar nauwelijks reclame voor wordt gemaakt. Grote kans dus dat zo’n serie bijna meteen wordt overschaduwd door het grote aanbod van Netflix of HBO.

Toch is bij betaalzender HBO nu ineens een van de beste tv-series van dit jaar verschenen. De 8-delige dramaserie The Night Of – losjes gebaseerd op de BBC-serie Criminal Justice en geschreven door Steven Zaillian (scriptschrijver van Schindler’s List) – is een must voor wie houdt van politiek geëngageerd drama. Wie graag kijkt naar Homeland maar ook houdt van de Frans-Italiaanse misdaadfilm Un prophète, zit in ieder geval goed.

De opzet van The Night Of is simpel: jongen wordt opgepakt wegens moord en belandt in de gevangenis. In dit geval draait het om de naïeve student Naz Khan (Riz Ahmed) die wordt uitgenodigd op een hip feestje in Manhattan. Nog wonend bij zijn Pakistaanse immigrantenouders in Jackson Heights in Queens, besluit Naz de taxi van zijn vader te pakken. Onderweg pikt hij een meisje van de straat en gaat, in plaats van naar het feest, met haar mee naar huis. Daar volgt een wilde nacht vol drugs, drank en seks. Wanneer Naz de volgende ochtend wakker wordt in de keuken en naar de slaapkamer loopt, ziet hij dat zijn scharrel met 22 messteken om het leven is gekomen. In paniek pakt hij het moordwapen en gaat ervandoor. Een paar uur later pakt de politie hem op. Dan begint het drama pas echt.

Naz heeft namelijk alles tegen: zijn eigen geheugen, de ontstellende hoeveelheid bewijsmateriaal tegen zijn persoon, en vooral, zijn afkomst. Want een brave moslim die ineens het gedrag vertoont van een losgeslagen corpsbal? Dat kan niet kloppen. Gelukkig komt dan de held van de serie binnenwandelen: de cynische advocaat Jack Stone – een uitstekende rol van de immer veelzijdige John Turturro (Do the Right Thing, The Big Lebowski). Gekweld door een permanente voetschimmel, geminacht door politie en justitie, bijt deze sloeberige advocaat zich op een slinkse manier in deze rechtszaak. Als geen ander weet hij hoezeer de media smullen van moordverhalen en dus zullen de camera’s ook op zijn persoon zijn gericht. Ondertussen lijkt hij ook echt wat te voelen voor de weerloze Naz. En precies dat maakt zijn personage interessant: is Jack Stone een harteloze opportunist of iemand die zich echt wil inzetten voor een ander?

Je hoopt op het laatste want Riz Ahmed weet Naz neer te zetten als een bijzonder gevoelige jongen. Zijn vochtige hertenogen en schuchtere voorkomen doen de buik al ineenkrimpen bij het feit dat hij, tijdens zijn voorarrest, vastzit tussen al die meedogenloze criminelen op Rikers Island. De ervaring van zijn gevangenschap wordt op een intense manier in beeld gebracht: als kijker kun je bijna voelen hoe het is om door het Amerikaanse strafrechtelijk systeem te worden opgeslokt. Ook binnen de muren van de gevangenis vecht Naz tegen vooroordelen die, opgeklopt door de hijgerige pers, ervoor zorgen dat langzamerhand het web rondom hem sluit. Meedogenloos en keihard is dat proces. En dat zet je aan het denken: over Amerika, de islam, over gelijke kansen voor iedereen.