Nooit gaat Harry Potter verloren

Literatuur

Nooit meer zou J.K. Rowling schrijven over haar held Potter. Nu is er toch een achtste verhaal. Een toneeltekst.

Foto Matthew Chattle / Hollandse Hoogte

All was well. Alles was goed, negen jaar geleden, toen J.K. Rowling beloofde haar verhaal over tovenaarsleerling Harry Potter voorgoed af te sluiten, met de slotzin in de epiloog van het zevende deel in haar gigantisch succesvolle boekenreeks. Die epiloog was een vooruitblik naar een moment negentien jaar na het einde van Harry Potters schooltijd op Zweinstein. Rowling stelde de Potterfans gerust. Harry was een gezinsvader geworden, hij zette zijn kinderen op een trein naar de toverschool waar hij ook zelf zijn levensdoel had gevonden. Huisje, boompje, beestje. Meer verhalen kwamen er niet, hoe groot de druk ook zou zijn.

Maar het verhaal van Harry Potter gaat nu tóch verder, na zeven boeken en acht films. Deze zaterdag gaat in Londen het toneelstuk Harry Potter and the Cursed Child in première, na een try-outperiode van bijna twee maanden. Het toneelstuk begint waar de epiloog ophield.

Niet álles bleek dus goed, er is nog een verhaal te vertellen. Over Albus, de middelste van de drie kinderen van Harry en diens liefde Ginny. Albus worstelt met „een familie-erfenis waar hij nooit om gevraagd heeft”, in een verhaal over tijdreizen en een gecompliceerde vader-zoonband, zo blijkt uit de eerste theaterrecensies deze week. Daarin werden opvallend weinig spoilers verklapt, om fans het plezier niet te ontnemen.

Maar is een spoiler alert nog relevant? Zijn er nog fans die wachten op een nieuw verhaal over Harry Potter, een man van eind dertig en inmiddels een ‘overwerkte ambtenaar op het Ministerie van Toverkunst’?

Magische ervaring

Ja. „Stel je voor dat Star Wars in één bioscoop in één stad in première zou gaan en dat dat de enige plek was waar je hem kon zien. Dat is zo’n beetje wat hier gebeurt”, zei Sonia Friedman, de producent van Harry Potter and the Cursed Child, vorige week in The Guardian. Tot eind mei zijn alle voorstellingen uitverkocht – in oktober vorig jaar duurde het nog geen 24 uur voordat alle 175.000 kaarten weg waren. Komende donderdag gaan er nog eens 200.000 kaarten in de verkoop, voor voorstellingen tot eind december 2017.

De eerste recensies waren uitzonderlijk lovend. Een „magische ervaring”, een „triomf” was het. Recensenten waren onder de indruk van het ingenieuze verhaal, de spannende enscenering, de spectaculaire effecten. Vijf sterren, een enkeling gaf er vier.

En het boek naar het toneelstuk, dat in de nacht van zaterdag op zondag in de verkoop gaat, is vooralsnog het boek met de meeste vooruitbestellingen in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Een inkoper van de Britse boekhandelsketen Waterstones verwacht de grootste boeklancering sinds Harry Potter deel zeven.

Maar er zijn ook sceptische fans. Misschien is dit het achtste verhaal over Harry Potter, zeggen zij, maar het boek dat vannacht verschijnt is niet ‘Harry Potter deel acht’. Want Harry Potter and the Cursed Child is geen roman, maar een toneeltekst. Het verhaal komt wel van Rowling, maar ze schreef het met theaterschrijver Jack Thorne en regisseur John Tiffany. Het verhaal zal tot de ‘Pottercanon’ gaan behoren, maar het wordt écht een ander soort boek dan de romans waarvoor fans vroeger ’s nachts in de rij voor de boekhandel stonden. „Daarom heb ik besloten om de toneeltekst niet te lezen”, verklaarde de Amerikaanse ex-Potterfan Sharanya Sharma in een column op boekensite Book Riot. „Toneelstukken zijn bedoeld om gezien te worden”, schreef ze.

Medelijden

Ook columnist Sian Cain van The Guardian beschreef deze week hoe ze naar een van de try-outs ging, daar in een zaal zat vol „twintigers die selfies maakten” en bij aanvang van het stuk „medelijden” begon te voelen met „alle fans die voor ervaring van The Cursed Child aangewezen zijn op het lezen van het script”. Als boek leek het haar „geploeter”: „drie Harry Potter-verhalen ineengepropt”. Pas als live-ervaring zou het „uniek en ongelooflijk” zijn.

Dat weerhoudt boekhandelaren er niet van hooggespannen verwachtingen te koesteren. Van Londen tot Amsterdam en van Purmerend tot Oosterhout gaan er deze zaterdagnacht boekhandels open om het boek te verkopen – net als vroeger.

Maar wordt het ook net als vroeger? Columnist Cain realiseerde zich tijdens het toneelstuk dat ze gezwicht was. Het weerzien met haar jeugdhelden bleek onweerstaanbaar, en daarom gaat ze tóch ook het scriptboek lezen. Maar dat weerzien is juist wat Sharanya Sharma weerhoudt, schreef ze: „Dat mij nu, na al die tijd, verteld wordt dat alles niet goed was, en dat in het bijzonder niet alles goed is voor Harry’s kinderen, komt meer als een klap dan als een opwindende nieuwe reis.” Alles zou best eens anders kunnen worden.