Surrealistische avond in Almelo

Europa League

Heracles Almelo debuteerde donderdag in Europa met een gelijkspel tegen Arouca uit Portugal. „Het voelde als Europees voetbal.”

De Tsjechische aanvaller Jaroslav Navratil van Heracles in duel met een speler van Arouca. FOTO Broer van den Boom / VI Images / HH

Het is een klein uur voor het officiële Europese debuut als stadionspeaker Gerard Kruizinga zich nog eens buigt over de opstelling van de opponent. De omroeper van Heracles houdt zijn vinger bij de tweede naam op het blad, er staat een camera van Fox Sports op zijn hoofd gericht. „Hugo Basto’’, zegt hij. Naast hem schudt een man zijn hoofd. „Het is Hoego, geen Joego. En denk eraan dat je de v gewoon uitspreekt als een v, niet als een b. Portugees is geen Spaans.”

Met alle buitenlanders in de eredivisie moet Kruizinga voldoende fonetische kennis hebben opgedaan. Maar deze avond is pittiger. Nu zijn er alleen maar exoten te gast. Toebehorend aan een Portugese club waar niemand in Almelo tot voort kort van had gehoord. Hooguit degenen met een voetbalobsessie, maar dan nog lijkt het onwaarschijnlijk dat zij kennis hadden genomen van Arouca. De club speelde tot 2014 nooit op het hoogste niveau en is afkomstig uit een bergstreek in de binnenlanden nabij Porto.

In het dorp dat met 23.000 inwoners een slag groter is dan Volendam, was het andersom niet anders. Voor spelers en fans van Arouca had Heracles evengoed Grieks kunnen zijn. Net als de Portugese tegenstander, die in zeven jaar vier keer promoveerde, speelde ook Heracles nooit Europees. Als winnaar van de play-offs om een ticket voor de derde voorronde van de Europa League is Heracles de tweede Nederlandse nieuwkomer in Europa deze eeuw, na PEC Zwolle in 2014.

Avondboodschappen

In Almelo doet de Europa League bijna surrealistisch aan. Bij supermarkt PLUS onder de Frits van der Elst Tribune doen mensen donderdag nog hun avondboodschappen als beide ploegen hun warming-up beginnen. Vanuit een kraam voor de winkel verkopen medewerkers warme broodjes. In de rij zijn mensen verbaasd over de massale toestroom, hartje zomer. „Ik kon niet eens meer op mijn eigen plek zitten.” Een ander: „Wij zitten verspreid over het stadion. Er waren geen plekken meer naast elkaar.”

Schuin in het verlengde van de supermarkt, boven de fitnessschool in het Polman Stadion, zitten 41 supporters uit Portugal in de nok van de tweede ring. Eén van hen zei woensdag tegen lokale krant Twentsche Courant Tubantia dat hij niet kon geloven dat zijn club Europees speelt. „Pas als de wedstrijd is begonnen.”

Meestal houden reizende supporters zich op in cafés, maar een aantal fans van Arouca deelde overdag flyers uit in hun hotel. Om Nederlanders naar Arouca te lokken. De kapelletjes zijn er lieflijk, de overblijfselen van de Moorse overheersing noest en verweerd. „Een groot aantal Heraclieden legt de reis naar de zon af”, meldt Heracles in het programmaboekje. „Als club kunnen we hier alleen maar trots op zijn.”

Tegenover alle trots staat dat de club de regie uit handen moet geven. Een vertegenwoordiger van de UEFA – „een prima vent, hoor”, aldus persvoorlichter Edwin van Lenthe – zag er op toe dat aan alle eisen van de Europese bond werd voldaan. Een ambulance bij de training van Arouca, de aanwezigheid van een dopingkamer en een medicijnkast gevuld met de vooraf verordende middelen.

Meest aparte eis is de halvering van het trainersgebied aan de zijlijn. Heracles-coach John Stegeman spreekt van een circus. „Om het even netjes te zeggen.” De dag ervoor had hij het over poespas. „Maar het voelde wel als Europees voetbal. Ook omdat je tegen een club speelt die anders voetbalt dan we in de eredivisie gewend zijn.”

Veel defensiever. Arouca laat Heracles voetballen en ontkomt al binnen vijf minuten aan een achterstand als Jaroslav Navrátil een enorme kans mist. Zo gaat het heel de wedstrijd. Heracles stormend in de warme zomerse regen, Arouca loerend op een spaarzame kans. Na de 1-0 van Paul Gladon lijken meerdere treffers nabij, tot de negentigste minuut aanbreekt. Ineens ligt de bal achter doelman Bram Castro. Een frommelgoal: 1-1. De trainer van Arouca, die vlak daarvoor naar de tribune is verwezen, explodeert van vreugde tussen verbaasde Tukkers naast hem.

Na afloop van het gelijkspel verontschuldigt Lito Vidigal zich voor zijn gedrag. „De wil om te winnen was te groot, ik had mezelf niet onder controle”, zegt de trainer. Tot slot neemt de Venezolaan zelf het woord. „Ik wil Heracles bedanken voor de ontvangst. Dit is echt een grote club, goed georganiseerd ook. Wij gaan er alles aan doen om Heracles net zo goed te ontvangen.”

Het is even wennen. Maar als debutant in Europa lijkt het er zowaar op dat Heracles volgende week meer te verliezen dan te winnen heeft. Trainer Stegeman schudt nog eens zijn hoofd. „Dat wij tegen deze club überhaupt een doelpunt weggaven.”