Voorlezen

De vrijwilligersorganisatie heeft mij gekoppeld aan een slechtziende hoogbejaarde dame die ik wekelijks ga voorlezen. Op basis van haar gegevens kies ik boeken uit: iets over Rotterdam, poëzie, Ina Boudier Bakker. In het zorgcentrum tref ik mijn dame keurig opgemaakt in een seniorenstoel. Na een korte kennismaking begin ik voor te lezen. Na tien minuten vallen haar ogen dicht. Ik duw zachtjes tegen haar schouder en vraag of ik verder moet lezen. Ze knikt. Ik lees verder. Weer dommelt ze in. Ik vraag of ze het wel leuk vindt. Ze knikt vaag. „Wanneer zal ik dan terugkomen?”, vraag ik. De dame doet één oog open en zegt: „Over een maand of drie?”