Zielenpoten

“De klok heeft middernacht geslagen, u luistert naar Meniscus & Co., de onvolprezen radiorubriek van uw zendpiraat. We hebben te gast niemand minder dan Chris Froome, de laatste winnaar van – u raadt het al – de Tour de France.”

Winnen, Peter 8-2013 013 b

De klok heeft middernacht geslagen, u luistert naar Meniscus & Co., de onvolprezen radiorubriek van uw zendpiraat. We hebben te gast niemand minder dan Chris Froome, de laatste winnaar van - u raadt het al - de Tour de France. Welkom Chris, in onze ranzige, ongesubsidieerde omgeving. Drankje?

Met een zakje chips ben ik al heel tevreden.

Dat klinkt als een wetenschappelijk gemotiveerde keuze.

Zouten!

Een zakje chips komt eraan. Vertel eens Chris, is deze Tour je meegevallen?

Wat zal ik zeggen: ik was niet op mijn best. De rest van de concurrentie was het nog minder, haha. Dit is misschien de beste analyse: niemand deed ertoe¬¬, met dank aan mijn supersonische ploeg.

Juist. Een veelgehoorde klacht is het dat Team Sky het geld heeft de beste renners te kunnen inkopen; jouw zogenaamde knechten kunnen kopman zijn in een willekeurige andere ploeg.

Oef, dat is mooi gezegd. Maar zo simpel is het niet. Teruggeworpen op zichzelf verbleken de zogenaamde superknechten tot zielenpoten in een peilloos universum. Wie zich een kampioen waant, is het nog lang niet. Bij Team Sky bieden we de ingebeelde kampioenen een burgerlijk houvast tegen een alleszins redelijke vergoeding.

Is Chris Froome, de drievoudige Tourwinnaar, burgerlijk ingesteld?

Jazeker, als ik niet in koers ben, en als ik niet op hoogtestage ben, ben ik een zeer burgerlijk mens. Ongeveer een kwart van het jaar zou je me het zonnetje in huis kunnen noemen.

Schijnt er voor de overige driekwart jaar ook een zonnetje op je bol?

Voor de overige driekwart jaar ben ik me van geen zon bewust. Dat is niet erg. Team Sky zorgt voor een hoogtezon. Tegelijkertijd ben ik een hoogtezon voor Team Sky, en dat is ook goed. Ik ben intussen een welgesteld mens, toch heb ik soms het gevoel dat ik bestolen word. Wielrennen, de Tour, Sky, het hele pandemonium: in economisch opzicht blijft het allemaal van een aandoenlijk amateurisme.

Heb je niet de verkeerde sport gekozen dan?

Waar zie je me voor aan? Dit is de perfecte sport voor mij. De Tour de France is een sportdiscipline apart. Geen andere sporttak laat zoveel aan het toeval over als de Tour. De laatste drie weken heb ik alleen maar gevochten tegen het toeval. Soms zette ik het naar mijn hand, soms ging het met me aan de haal.

Zoals op de Ventoux?

Een dieptepunt in mijn carrière. Een blijvend dieptepunt. Al win ik hierna nog vijf Tours, ik zal altijd degene blijven die als een dodo de Ventoux bestormde, zonder fiets.

Ik moet zeggen dat je alertheid op de Ventoux me verbaasde. In eerste instantie dacht ik dat je op een bermbom was gereden. En dat was uren voor de aanslag in Nice.

Lach er maar mee, perverseling.