Overrompelend en hitsig

Eigenlijk is Neon Bull niet te classificeren. Het is deels documentaire, deels surrealistische fictie. En het is vooral een film waarin alles in wording en beweging is: het traditionele Braziliaanse stierengevecht ‘vaquejada’ dat langzaam vercommercialiseert, de horizon die steeds verder moderniseert, de erotische scheidslijnen tussen mens en dier en man en vrouw die voortdurend verschuiven. Bovenal is Neon Bull een film die zich tussen schilderkunst en dans beweegt, die het ene memorabele beeld aan het andere rijgt.

Het klassieke, onderliggende verhaal over traditie en vooruitgang, bezien door de ogen van cowboy Iremar, krijgt zo iets mythisch. We volgen hem tijdens zijn dagelijkse bezigheden, het verzorgen van de stieren en de paarden van de rodeorijders die met z’n tweeën de ring in gaan alvorens ze de stier aan zijn staart omver moeten trekken.

Neon Bull is vooral een overrompelende ervaring: de film propt je met Iremar in de snikhete cabine van een vrachtwagen en neemt je mee in het clair obscur van een duistere stal waar de mannen zich wassen. En zoekt het bestiale in menselijke seksualiteit. Het geeft de film een broeierige, mystieke geilheid mee die zich ontlaadt in lichte wijde beelden van het veranderende Brazilië.