Geloof die fabels over Gülen niet

Opinie Controleer de beschuldigingen van Erdogan-aanhangers op consistentie, betoogt journalist Hüseyin Atasever. Dan zie je meteen dat het laster is.

©

Landverrader, terrorist, couppleger, riep een Erdogan-aanhanger tegen mij in Haarlem toen hij hoorde dat ik journalist ben voor de krant Zaman Vandaag. Hij kon maar net onder bedwang gehouden worden. Ik wist zeker: krijgt hij de kans, dan vermorzelt hij me ter plekke.

Geen genade, zoals Erdogan het zegt, niet voor de gewone Hizmet-sympathisant – ook bekend als de Gülen-beweging – en al helemaal niet voor een journalist die ‘verraderlijke’ stukken schrijft over ‘De Grote Leider’ in Zaman Vandaag, dat door het Erdogan-regime beschouwd wordt als een terreurbulletin. Nu Nederlandse panden van Hizmet in anderhalve week twaalf keer doelwit zijn geweest van vernielingen, zoals de NRC op 25 juli schreef, lijkt het erop dat Erdogans zuiveringsretoriek gehoor krijgt in Nederland.

Ik dacht aan mijn vrouw die in de auto zat met de deuren op slot. De auto (waarde 5.000 euro) die ik volgens Erdogan-aanhangers kocht met geld dat de CIA maandelijks op mijn rekening stort. Ze keek met grote ogen toe hoe ik werd omsingeld door mannen die tekeergingen als schurftige honden. Er schoot van alles door mijn hoofd: zo dom om haar mee te nemen. Maar toen ik onderweg naar Amsterdam – wat een uitje met mijn vrouw moest worden – telefoon kreeg over een door Erdogan-aanhangers mishandelde man, moest ik snel beslissen: zet ik haar eerst af in Amsterdam, met de kans te laat aan te komen, of neem ik het risico en neem ik haar mee naar het nieuwsonderwerp. Er barstte een strijd los in mijn hoofd, tussen ratio en journalistiek instinct. Mijn vrouw overtuigde me in volle vaart naar Haarlem te rijden. Hoezeer de fanatiekelingen het ook wilden, ze krijgen mij er niet onder. Dankzij politie kwam ik er zonder kleerscheuren vanaf, in tegenstelling tot het slachtoffer.

De dag erna keek ik op Facebook. Naast intimidaties, liep de timeline over met ‘onthullingen’ over Hizmet. Ik las dat sympathisanten geen moslims, maar joden en zionisten zijn. Iemand schreef dat de mislukte coup werd gepleegd door Gülenisten in opdracht van Israël. Een ander raadde mij aan na te denken over de vraag waarom joden nooit kritiek hebben op de beweging, maar wel steeds op Erdogan.

Niet alleen Erdoganisten, ook Turken, zoals de Turks-Nederlandse NRC-columnist Zihni Özdil, die zich profileert als tegenstander van uitsluiting, zetten hun laster tegen Hizmet-mensen, zelfs nu die aangevallen worden, onverminderd door. In zijn stuk in Vice Nederland (19 juli) waarschuwt Özdil „naïeve westerlingen” voor de „gladgeschoren”, „antisemitische” Gülenisten in „net pak”.

Levert hij bewijs daarvoor? Nee. Net als Erdogan verkondigt Özdil ongefundeerde verdachtmakingen over Hizmet. Hoe inconsistent die fabels zijn, zien we in pro-Erdogan-media. Enerzijds waarschuwen die Saoedi-Arabië dat Hizmet-mensen ‘niet islamitisch’ zijn, anderzijds maken ze het Westen wijs dat Hizmet-mensen ‘moslimextremisten’ zijn. Azerbeidzjan moet uitkijken voor ‘slaafjes van Armeniërs’, Armenië voor ‘Turkse nationalisten’. Erdogan zelf verklaarde in een speech op 31 januari 2015 dat Hizmet wordt gesteund door Israël en samenwerkt met de Mossad. Het is gemakkelijker een atoom te verbrijzelen dan een vooroordeel, zei Einstein. Toch hebben we in Nederland mensen nodig die juist de vooroordelen te lijf gaan.