De bekendste onbekende zangeres ter wereld

NecrologieMarni Nixon (1930-2016)

Zangeres

Marni Nixon zong als geheime ‘ghostsinger’ de hoge noten die sterren als Marilyn Monroe en Audrey Hepburn niet haalden.

Marni Nixon in 1992 Foto Maurice Boyer

Ze was de bekendste onbekende zangeres ter wereld. Zij was degene die in werkelijkheid de nummers zong waarvan iedereen dacht dat ze in films als West Side Story en My Fair Lady werden gezongen door de hoofdrolspeelsters Natalie Wood en Audrey Hepburn. Dat het publiek in werkelijkheid de zangstem van Marni Nixon hoorde, werd door Hollywood angstvallig geheim gehouden.

Margaret Nixon McEathron is zondag overleden, 86 jaar oud. Haar ware identiteit werd pas in de jaren tachtig, buiten haar om, onthuld.

Zelf mocht ze er nooit over praten. Haar eerste klus als ‘ghostsinger’ kreeg ze in 1953, voor de film Gentlemen prefer blondes, toen ze de hogere noten invulde waar Marilyn Monroe niet bij kon in het ondeugende nummer Diamonds are a girl’s best friend.

Daarna volgde het kassucces The King and I (1956) waarin Marni Nixon alles zong wat in schijn door de actrice Deborah Kerr werd gezongen. Haar beroemdste films waren West Side Story (1961), waarin het dus niet Natalie Wood was die I feel pretty zong, maar Marni Nixon.

En ook in My Fair Lady (1964) was zij de stralende zangeres – en niet Audrey Hepburn. Toen het ware verhaal later naar buiten kwam, werd tevens bekend dat vooral Natalie Wood en Audrey Hepburn tamelijk gekwetst op hun vocale vervanging hadden gereageerd. Tijdens de opnamen verkeerden ze immers in de veronderstelling dat hun eigen zangstem in de film zou worden gebruikt.

Zelfs op de hoezen van de soundtrack-lp’s staat nergens de naam van de echte zangeres. „Ik heb me er min of meer bij neergelegd”, zei ze in 1992 in een NRC-interview. „Het waren goede klussen, waarmee ik destijds mijn concertcarrière subsidieerde. Het alternatief was geweest dat ik als dienster in een wegrestaurant in mijn onderhoud had moeten voorzien. Dan stond ik maar liever in een opnamestudio te zingen, hoe weinig eervol dat misschien ook was.”

Maar die loopbaan als solo-artieste – ze had een lichte, meisjesachtige sopraan – bleef altijd in de schaduw van haar filmwerk staan.

Nixons grote talent school in haar vermogen om de nummers te interpreteren zoals ze dacht dat Audrey Hepburn of Natalie Wood dat zou doen: „Het was een kruising tussen acteren en zingen. Ik moest mij voorstellen hoe de actrice zo’n song zelf zou zingen als ze daarvoor de stem had gehad.”

Zo leverde zij de veren waarmee de sterren konden pronken.

In de loop van de jaren zeventig raakte dit systeem echter uit de mode. Als er werd gezongen, moesten de sterren dat voortaan zelf doen. Het vak van Marni Nixon bestaat niet meer.