Hij brengt het venijn dat Engeland kan gebruiken

Voetbal

‘Big Sam' trainde zijn hele carrière alleen maar teams in de marge, maar mag nu het Engelse elftal erbovenop helpen na het echec op het EK.

Sam AllardyceFoto Oli Scarff/AFP

Met een verleden als doorsnee verdediger, de bouw van een gemiddelde pubbezoeker en het gegeven dat hij van de spanning soms wel vijf pakjes kauwgom per wedstrijd verbruikt, leek hij nooit de ideale kandidaat voor een topclub. Sam Allardyce gold meer als een pragmatische trainer die gevallen subtoppers er weer bovenop hielp of behoedde voor misère. „Als ik Allardici had geheten, had ik al bij een club uit de top vier gewerkt”, sneerde hij eens naar buitenlandse collega’s in de Premier League.

Des te groter de verdienste dat de 61-jarige Engelsman aan de slag gaat als bondscoach van Engeland. Allardyce is de opvolger van Roy Hodgson, die door journalisten en critici met pek en veren is weggejaagd nadat Engeland in de achtste finale op het EK werd uitgeschakeld door IJsland. Analisten maken er weleens grapjes over: snelste weg naar vernedering? Word bondscoach van Engeland. Eerder sneuvelden Bobby Robson, Kevin Keegan en Steve McClaren op onaangename wijze.

Is de baan vervloekt? „Niet voor mij”, antwoordde Allardyce maandag op zijn eerste persconferentie als bondscoach. „Ik ben sterk. Kom maar op jongens.”

Met zijn overstap van Sunderland naar de FA heeft de oud-prof dan toch die prestigieuze baan verkregen, in de herfst van een trainerscarrière die hem nooit verder bracht dan een zesde plaats met Bolton Wanderers in 2006. Het was de enige en laatste keer dat hij als trainer Europees voetbal afdwong.

Juist het feit dat Allardyce altijd uitstekende presteerde in de marge, met promoties bij Bolton, West Ham United en een ontsnapping bij Sunderland, maakte hem een geschikte kandidaat. Bondsbestuurders hopen dat hij het kwetsbare Engeland kan laten terugkeren naar de basis na het echec op het EK. Niet alleen maakte IJsland daar een doelpunt meer, het toonde ook meer strijdlust en vastberadenheid.

Bij de ploegen van Allardyce heeft het daar nooit aan ontbroken. Big Sam, zoals zijn bijnaam luidt, staat bekend om zijn defensieve voorkeuren. Toen hij met West Ham 0-0 speelde bij Chelsea, schamperde zijn collega José Mourinho dat West Ham negentiende-eeuws voetbal speelde. Allardyce: „Het maakt mij niet uit. Ik kan alleen maar genieten van die zeurende Chelsea-spelers.”

Zijn zwak voor fel en hard spel kwam nog het best naar voren bij Bolton. Speelden de Wanderers op maandagavond een thuiswedstrijd, dan grapten analisten dat zendgemachtigde Sky de uitzending beter kon omdopen in Monday Night Rugby. Bij hoekschoppen liet Allardyce een van zijn spelers steevast de doelman van de opponent blokkeren. Beetje vals, maar juist dat venijnige hebben de Engelsen misschien nodig.