Clinton kiest voor rust en saaiheid

Democratische Conventie Met de degelijke Tim Kaine als running mate negeert Hillary Clinton de wensen van de linkervleugel en kiest voor het midden.

Hillary Clinton met haar running mate Tim Kaine. Carlos Barria / Reuters

De benoeming van senator Tim Kaine tot running mate, vlak voor het begin van de Democratische Conventie in Philadelphia, is veelzeggend over de strategie van Hillary Clinton. Ze zal geen ruk naar links maken, maar zichzelf presenteren als de consensus-kandidaat. De ideologen zitten elders, bij de Republikeinse Partij, wil ze duidelijk maken. De Democratische Partij van Clinton bestaat uit, zoals zij het zei, ‘bruggenbouwers’ en ‘probleemoplossers’.

Tim Kaine past precies in dat profiel. De benoeming van de 58-jarige senator en oud-gouverneur uit Virginia was niet bepaald een verrassing, maar leidde wel tot wat teleurstelling aan de linkerflank van de partij. Er was stille hoop op een kandidaat voor het vicepresidentschap die de partijvleugel bereikt die weinig enthousiast is over Clinton. Maar Clinton doet niet aan getuigenispolitiek. Ze koos voor een loyale pragmaticus, die ze al lang kent en vertrouwt.

Tim Kaine studeerde rechten aan Harvard. Als advocaat kwam hij op voor de rechten van Afro-Amerikanen, en hij werkte als missionaris in Honduras, waar hij vloeiend Spaans leerde spreken. Hij werd later burgemeester van Richmond, gouverneur van Virginia en senator.

Altijd hoffelijk

Tim Kaine is in veel opzichten een man van het midden: inhoudelijk, maar ook persoonlijk. De katholiek uit het midden-westen staat bekend om zijn gelijkmatigheid. Zelfs voor zijn grootste vijanden is hij hoffelijk. Republikeinen gaven dit weekend toe dat er nauwelijks een aardiger politicus op Capitol Hill is dan hij. Kaine gelooft in het compromis als kenmerk van volwassen politiek.

De Democratische Partij maakt een ideologische strijd door, die tijdens de voorverkiezingen zichtbaar werd door de populariteit van senator Bernie Sanders. Een grote groep kiezers wil dat de partij niet langer het midden opzoekt, waar de macht ligt. Het moet weer over progressieve ideeën gaan. De Derde Weg-politiek, die aan de top al sinds het presidentschap van Bill Clinton (1993-2001) dominant is, stuit op steeds meer verzet.

Met Tim Kaine doet Clinton geen handreiking aan die groeiende groep kritische Democraten. Kaine gelooft sterk in vrijhandel, en hij was in het verleden sceptisch over extra controle op banken. Dat ligt gevoelig in de partij.

Op andere onderwerpen is Kaine overigens progressiever. Hij is tegen de doodstraf, al liet hij die straf als gouverneur wel uitvoeren, en voor strengere regels voor vuurwapenbezit.

Kaine moet als running mate twee dingen tegelijk doen: hij moet de Afro-Amerikaanse en latino-gemeenschap bereiken, omdat Hillary Clinton die twee groepen cruciaal acht voor de ‘brede coalitie’ die ze wil bouwen. Maar hij moet ook duidelijk maken dat de boodschap van de partij deze verkiezingen ‘rust’ zal zijn. Na acht jaar Barack Obama in het Witte Huis – die een populariteit boven de 50 procent heeft – draait alles om continuïteit. Clinton wil de Obama-kiezers van 2012 erven, dan heeft ze de verkiezingen al gewonnen.

Wilde Republikeinse show

De Democraten zullen op die manier ook het duidelijkst een tegenstelling met Donald Trump kunnen laten zien. De Republikeinse Conventie was een wilde show, die draaide om woede over Amerika, Hillary-haat en diepe interne tegenstellingen. De Democratische Conventie moet een baken van pragmatisme worden.

Daarom staat Clinton niet met de populaire senator Elizabeth Warren aan haar zijde, een icoon van links, maar met een gemoedelijke, tikje saaie Mr. Nice Guy. „Ik ben saai”, erkende Kaine onlangs zelf. „Maar saaie mensen zijn de snelst groeiende demografische groep.”

Het wordt wel de vraag of de partij die eenheid vier dagen kan vasthouden. Er is vrede gesloten tussen Clinton en Bernie Sanders. Maar het kamp van de ‘democratisch socialistische’ senator is woedend over tienduizenden e-mails van de partij, die afgelopen vrijdag door WikiLeaks werden gelekt.

De mails gaan tussen topfunctionarissen binnen de partij, die neutraal moet zijn bij de verkiezing van een presidentskandidaat. Uit de mails blijkt keer op keer dat de top van de partij in Clinton de favoriet zag, en actief meedacht met plannen om Sanders’ campagne dwars te zitten. In één mail wordt de strategie besproken om het geloof van Sanders in de campagne te betrekken. Sanders is Joods-atheïstisch, en dat zou slecht scoren in het conservatieve zuiden. In veel andere mails wordt denigrerend over Sanders gesproken.

Het lekken van deze mails, vlak voor de conventie, bevestigt wat Sanders al zijn hele campagne zegt: er was vanaf het begin maar één kandidaat voor de partijtop. Hij moest een oneerlijk gevecht leveren in een ‘gemanipuleerd systeem’. Bernie Sanders spreekt maandag. En het is de vraag hoe het staat met zijn loyaliteit aan een partij die hem slecht behandeld heeft.