Eenzame geboorte

ESA/Hubble & NASA and N. Grogin (STScI)

Het fraaie spiraalsterrenstelsel hieronder (MCG+07-33-027) is een beetje eenzaam, voorzover je zoiets van een sterrenmassa kunt zeggen. Want MCG+07-33-027 heeft geen andere sterrenstelsels in de buurt, zoals ons Melkwegstelsel wel een lokale buur heeft: het Andromedastelsel, op 2,5 miljoen lichtjaar, waarmee de Melkweg ook ooit in botsing zal komen. De meeste sterrenstelsels komen in groepjes voor.

Op deze recent door de Hubble Ruimtetelescoop gemaakte foto zijn goed de fel oplichtende sterbarende regio’s te zien, in de armen en het hart van deze starburst galaxy . En juist dat verbaast de sterrenkundigen, door MCG+07-33-027’s relatieve eenzaamheid. Meestal ontstaan die regio’s waarin nieuwe sterren worden geboren na een botsing met een nabij stelsel. Daarbij komen veel gaswolken met elkaar in botsing, die daardoor heet worden en sterren gaan baren. Maar deze starburst galaxy doet dit kennelijk op zijn eentje.

De grote ster hiernaast is een toevallige bijvangst op deze foto: een photobomb door een ster in ons eigen sterrenstelsel, TYC 3067-691-1, waarover verder weinig bekend is. Zijn afstand tot de aarde zal hooguit enige tienduizenden lichtjaren zijn. MCG+07-33-027 zelf staat 300 miljoen lichtjaar van de aarde. Vrijwel alle andere lichtjes op deze foto zijn veel verder weg gelegen sterrenstelsels.