film

Call GirlNPO 3, 22.10-0.30u.

(Mikael Marcimain, 2012). Op minutieuze wijze laat het zich in 1976 afspelende Call Girl de verwevenheid zien tussen politici, politie en de machtige hoerenmadam Dagmar Glans (Pernilla August) die zonder scrupules 14-jarige meisjes ronselt. Onder haar clientèle bevinden zich veel hooggeplaatsten, van wie er een aantal niet vies is van minderjarige meisjes. Een van hen is de uit huis geplaatste Iris. Met aandacht, kleren, drank en drugs zorgt Dagmar ervoor dat Iris gehoorzaam en gewillig is. Deze losjes op feiten gebaseerde film zorgde voor een schandaal in Zweden. De film suggereert dat premier Olof Palme een liefhebber van jonge meisjes was. Call Girl, met camerawerk van de Nederlander Hoyte van Hoytema, evoceert met veel gevoel voor detail de seksueel liberale jaren zeventig. Linkse politici hebben de mond vol van vrouwenrechten, maar na 140 minuten zijn de schellen van je ogen gevallen: de vrolijke jaren zeventig waren een verdorven tijdperk. Als spannende samenzweringsthriller overtuigt Call Girl minder. Uiteindelijk ontstijgt hij net te weinig het niveau van een sterke tv-serie.