Al te dicht bij slechte klucht

In dit late vervolg op filmhuishit As It Is in Heaven (2004) is zangeres Lena hoogzwanger van de dirigent die in de eerste film bezweek aan een hartaanval. De bevalling is een van de meest ongeloofwaardige uit de filmgeschiedenis. Het ene moment spring Lena nog over het podium, het andere moment zit ze te puffen in bed. De dronken dominee die ze onderweg van de besneeuwde weg plukt, fungeert als vroedvrouw.

Deze vrolijke voortvarendheid kenmerkt het personage Lena, de altijd opgewekte en doortastende vrouw die nooit opgeeft en in deze film het plaatselijke amateurkoor klaar moet stomen voor een uitvoering van Händels Hallelujah-koor. Daarbij wordt ze (hardhandig) dwarsgezeten door oude geliefden die het niet kunnen verkroppen dat ze in de vorige film iets moois kreeg met de dirigent. Het levert een vermoeiende film op die ondanks een paar melodramatische momenten gevaarlijk dicht tegen een slechte klucht aanzit. De koorleden zijn karikaturen, met als dieptepunt de geestelijk gehandicapte met bloempotkapsel.