Als je huis maar niet in waarde daalt

‘Ik vind het niet zo erg hoor dat die gasten komen”, zegt de vlotte zeventigster. „Maar waarom opnieuw naar Zaandam. We hebben er al zoveel. Het kost kapitalen.” We staan voor Saendenborch, het voormalige UWV-gebouw op de hoek van het Rustenburg en de Stationsstraat. Begin 2017 worden hier tijdelijk 500 asielzoekers ondergebracht. Vorige week was er commotie in de gemeenteraad, omdat buurtbewoners vrezen voor een daling van de waarde van hun huis of voor mogelijke IS-strijders. Ook vroeg een bezorgde moeder zich af of de asielzoekers wel zo tolerant voor haar joodse kinderen zouden zijn.

Maar hoewel de meerderheid van de buurtbewoners haar twijfels over het nieuwe asielzoekerscentrum uitte, stemden slechts drie van de twaalf partijen in de gemeenteraad tegen. De vlotte zeventigster haalt er haar schouders over op en zegt: „We hebben nu eenmaal een PvdA-burgemeester, en die partij wil die asielzoekers.”

Haar stad telt er inmiddels zo’n 1.100. Tot voor kort waren er een paar honderd in tenten in het Veldpark ondergebracht. En in de haven zijn twee voormalige bajesboten als tijdelijk opvangcentrum ingericht. „Ik heb er geen last van,” zegt ze als echte liberaal, „zoals ik dat ook niet heb van al die Turken en Marokkanen die hier al tientallen jaren wonen. Maar ik kan me wel voorstellen dat het veel mensen opbreekt dat die asielzoekers meteen een huis en werk krijgen, en zij daar zelf naar kunnen fluiten.”

In de Stationsstraat sluit de 27-jarige Poolse IT’er Tomas zijn voordeur achter zich. „Als die asielzoekers komen, ga ik verhuizen”, zegt hij. „Ik voel me dan niet meer veilig, al begrijp ik dat die mensen voor een oorlog zijn gevlucht en je ze moet helpen.”

Meerdere burgers die ik rond Saendenborch spreek, denken er zo over. Ze zijn van goede wil, maar hebben weinig vertrouwen in hun bestuurders. „Het zijn niet meer alleen tokkies die PVV stemmen”, waarschuwt de vlotte zeventigster.

Even verderop valt een gehandicapte man op een scootmobiel tegen me uit als ik hem naar de bajesboten vraag. „Weet je wel wat zo’n asielzoeker kost?” bromt hij cynisch.

Jongere Zaankanters reageren optimistischer. Zo maken de gespierde broers Tim en Mike zich geen enkele zorgen over het nieuwe opvangcentrum. Tim: „Ze moeten toch ergens wonen.” Mike: „We moeten ze niet allemaal over één kam scheren en ook openstaan voor hun cultuur.”

Een vrouw van in de veertig, die jarenlang in het Midden-Oosten heeft gewerkt, komt bij ons staan. „Naïef gedacht”, zegt ze. „Die jongens beseffen gewoon niet wat op ons afkomt. Maar de tijd zal het leren.”

Michel Krielaars (m.krielaars@nrc.nl) vervangt deze weken Tom-Jan Meeus.