‘Nu deel ik zelf de lakens uit’

InterviewJustin Lin

De Aziatisch-Amerikaanse regisseur van Star Trek Beyond heeft groot succes in Hollywood. Diversiteit moet vanzelfsprekend zijn in zijn films, vindt hij.

In de nieuwe film uit de Star Trek-cyclus loopt voor het eerst een homoseksueel personage rond. Luitenant Sulu, traditioneel een karakter van Aziatische origine, is tegenwoordig tevens homo.

Dat zou niemand moeten verbazen, zegt regisseur Justin Lin (44). De Star Trek-franchise was altijd al veelkleurig. In de televisie-series (1966-2005) en de dertien films lopen alle kleuren en soorten mensen en buitenaardse wezens door elkaar. De baanbrekende, eerste kus tussen een witte man en een zwarte vrouw die ooit op de Amerikaanse tv werd vertoond? Star Trek, 1968.

Zo brengt deze sciencefictionwereld in praktijk wat veel critici van Hollywood eisen: meer diversiteit. Maar Lin wil niet dat we denken dat ideologie of politieke correctheid de doorslag geven. Wat hem voor ogen staat, is simpelweg het huidige Amerika weerspiegelen.

Dat deed hij in zijn drie Fast and Furious-actiefilms met een gemêleerd acteurs-ensemble. En dat doet hij nu opnieuw in Star Trek Beyond.

Lin is een van de meest succesvolle Aziatisch-Amerikaanse filmmakers in Hollywood. Geboren in Taiwan kwam Justin met zijn ouders naar zuidelijk Californië toen hij acht was en hij groeide op in het multiculturele deel van Los Angeles. Zijn eerste film Shopping for Fangs werd een bescheiden cultklassieker.

„Toen ik boven kwam drijven als regisseur maakte ik Better Luck Tomorrow, over een groepje superslimme Aziatische kids”, vertelt hij. „Veel mensen verklaarden me voor gek, omdat het grote publiek zich niet zou kunnen vereenzelvigen met Aziatische jongeren. Ik vond dat krankzinnig. Ik bedoel, ik groeide toch ook op met mijn held Rocky Balboa? Die is Italiaans-Amerikaans.”

Lin oogt tijdens de persontmoeting kalm en gelijkmoedig, zoals hij ook is op filmsets; zijn blockbusters hebben samen zo’n 2 miljard dollar opgeleverd. Maar hij klinkt wel geagiteerd over het idee dat hij als Chinees-Amerikaanse filmmaker ‘zijn plaats moest weten’, zoals dat vaak doorklonk in de filmwereld. Justin was lastig, klonk het, toen hij naam maakte als regisseur. Hij haalt zijn schouders op, wrijft door zijn baardje. „Nou ja, ik dek nu de tafel. Ik bepaal hoe het gaat.”

De mix van zwart, wit, latino en Aziatisch moet niet geforceerd overkomen, benadrukt hij. Het gay personage in Stark Trek Beyond arriveert terloops. „Het is een feit, een non-issue. Als er een sterke reactie is, dan zegt dat alleen iets over onze samenleving.”

De drang om zijn eigen visie te volgen, is ook precair wanneer de financiering van Star Trek Beyond ter sprake komt. Van scenario tot en met postproductie werd de film binnen anderhalf jaar gemaakt, snel voor een Hollywood-blockbuster. Om het tempo erin te houden, meldde zich begin dit jaar een geldschieter met diepe zakken. De Chinese winkelgigant Alibaba investeerde een onbekend bedrag in de productie van Star Trek.

Voor Amerikaanse studio’s is een Chinese partner cruciaal, want op die reusachtige groeimarkt worden per jaar slechts 34 buitenlandse films toegelaten. Dat er in China goed te verdienen valt, bleek wel uit de vorige Star Trek-film, Into Darkness: de helft van de half miljard dollar omzet werd buiten Amerika verdiend, grotendeels in Azië.

Of Lin is beïnvloed door de investeringen in Hollywood en zijn film in het bijzonder? Hij lacht. Lin ziet zichzelf als Amerikaan, ook al wordt hij door Chinezen gevierd als een van hen. „Nee, investeerders zijn niet meer dan investeerders. Als filmmaker eis ik partners die me volledig steunen. Natuurlijk, in de filmwereld botsen kunst en commercie voortdurend. Maar als maker moet ik vrij zijn om mijn gezichtspunt te kiezen.”

De Chinezen die zich op Hollywood storten, beseffen dat volgens hem ook. „Ja, Chinees geld stroomt binnen. Maar het is puur ondersteunend. Dat lijkt me ook verstandig. Ik bedoel, Hollywood draait al een tijdje mee.”