‘Een dier is van binnen fascinerend’

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Arianne van den Berg (52) deed het. Zelfs twee keer. Van bioloog naar IT’er naar taxidermist.

©

Hoogtepunt: „Dat ik iedere dag de binnenwereld van dieren kan zien. Neem vogels: daar circuleert de lucht door het hele lijf, zelfs door de botten. Dat kun je allemaal zien, fascinerend!”

Dieptepunt: „Toen ik per ongeluk alle haren van de staart van een eekhoorn had afgetrokken; het enige dier dat ooit mislukt is.”

Een rat ontleden. Geweldig!

„Ik zal nooit vergeten hoe ik tijdens mijn biologiestudie voor het eerst een rat moest ontleden; geweldig vond ik dat! Dat je in zo’n lijfje kunt kijken en de longen ziet opzwellen als je door de neus blaast. Jaren later was die fascinatie er nog steeds, dus volgde ik een prepareercursus en begon ik naast mijn werk als IT’er dieren op te zetten. Toen ik vier jaar geleden werd ontslagen, dacht ik: laat ik eens kijken of ik mijn geld als preparateur kan verdienen.”

Ze hadden mijn zoons kunnen zijn

„Als bioloog had ik me laten omscholen omdat ik meestal gebonden aan tijdelijke contracten en veel moest verhuizen. In de IT lagen de banen voor het oprapen en het lag me goed: ik houd van logica en denk graag na over abstracte problemen. Minder leuk was de werkomgeving. Ik zat in een mannenwereld, tussen jongens die mijn zoons hadden kunnen zijn – de sociale interactie is dan toch anders. Ik merkte dat mijn enthousiasme en motivatie steeds meer achteruitgingen, dus toen ik na een bedrijfsovername werd ontslagen, was de keuze snel gemaakt.”

Een beest de juiste vorm geven, best lastig

„Ik heb nu vier jaar een eigen bedrijf. Ik kan er niet van leven, maar heb een partner die ook verdient. Het werk is creatief, beeldend en luistert nauw: een beest de juiste vorm geven kan best lastig zijn. Er zit een enorm verschil in de lichaamshouding van een kraai en die van een duif. Waar het ’m precies in zit, heb je pas door als je er heel goed naar kijkt. Toch mis ik soms het abstracte denken. Ik wilde altijd met mijn handen werken, maar omdat ik een gymnasiumleerling was, kon dat eigenlijk niet. Jarenlang had ik het gevoel dat ik niet deed wat ik zou moeten doen. Nu ik dat wél doe kom ik er tot mijn grote verbazing achter dat ik denkwerk toch belangrijker vind dan ik had gedacht. Af en toe doe ik nu een IT-klus, gewoon voor mijn plezier.”