Cilla was de Adele van de jaren zestig

Tv-recensie De innemende miniserie over zangeres Cilla Black was een hit in Engeland, maar is hier helaas niet meer dan een zomervuller.

Cilla Black met Brian Epstein (Sheridan Smith, Ed Stoppard)

Zij was de Adele van de jaren zestig. De Britse zangeres en tv-presentatrice Cilla Black (1943-2015) had een krachtige stem, waarmee ze grootse popballads zong, en tegelijk bleef zij de gewone girl next door, die de Britten voor zich innam met haar volkse charme. De anti-diva.

De driedelige Britse miniserie Cilla (ITV, 2014) was een hit in Engeland, maar is hier een zomervuller op de vroege avond op NPO2: het is weliswaar een innemende historische serie, maar buiten Engeland is Black nauwelijks bekend. En haar leven kent eigenlijk weinig tegenslagen.

Voor de Nederlandse kijker heeft de serie echter ook genoeg bekoringen. Hoofdrolspeler Sheridan Smith heeft de juiste charmes en de juiste stem om ons te overtuigen van Cilla’s aantrekkingskracht. Verder verkeert Cilla dichtbij The Beatles: zij was garderobemeisje in The Cavern, de Liverpoolse club waar de groep zijn carrière begon. De serie geeft een mooie schets van de muziekscene in Liverpool begin jaren zestig, en van de noordelijke arbeiderscultuur waaruit deze voortkwam.

The Beatles introduceren Cilla bij hun manager Brian Epstein, en begeleiden haar bij de eerste auditie. Ze zingt Summertime, maar de jongens spelen het in een toonsoort die te laag voor haar is, waardoor ze de auditie verpest. Later neemt Epstein haar alsnog aan, en brengt haar bij Beatlesproducer George Martin. Cilla’s entree in de Abbey Road studio is een van de magische momenten in de serie.

Als beatmeisje wordt het niets. Maar als ze zich van de rock ’n’ roll verwijdert en ballads met violen gaat opnemen (Anyone who has a heart, You’re my world, You’ve Lost That Lovin’ Feelin’) breekt ze door.

De serie gaat vooral over haar relatie met roadmanager Bobby Willis, een aardige slungel met wie ze aanvankelijk alleen professioneel wil omgaan. Ze wordt arrogant, behandelt hem slecht, hij verlaat haar. Dan gaan ze toch nog trouwen. Niet genoeg drama eigenlijk om de serie voort te stuwen.

Gelukkig is daar Brian Epstein, de man die The Beatles ontdekte. Genoeg tragiek bij hem: verborgen homoseksueel, met een voorkeur voor slechte jongens, die hem mishandelen en beroven. Mede hierdoor verslaafd aan de pillen. In 1967 sterft hij aan een overdosis. Ed Stoppard speelt hem als de ongemakkelijke rijkeluiszoon tussen de nozems, die de walging voor zichzelf verbergt achter de façade van de voorkomende gentleman. Totdat hij breekt, en huilend in de schoot van Cilla valt.

Wist u trouwens dat Al Capone de uitvinder is van de houdbaarheidsdatum op melkflessen? En dat rijke heren in de 19de eeuw unwrapping parties hielden, waarbij echte Egyptische mummies werden uitgepakt? Aardige weetjes uit de merkwaardige geschiedenisquiz Rare jongens (BNN) met Valerio Zeno, die u verder niet hoeft te kennen.