Prostituee Caja wilde zélf ramen verhuren. Dat mislukte

Prostitutie

Er komt een nieuwe prostitutiezone in Utrecht. Maar een prostituee die zelf ramen wilde gaan verhuren, mag niet meedoen, zo blijkt nu.

Foto Frank Ruiter

Ze zou de eerste Nederlandse prostituee worden die zélf ramen verhuurde. Ze zou cursussen verzorgen voor prostituees, om te zorgen dat ze niet onder invloed van een pooier konden komen. Ze zou taallessen regelen en de huur van de werkplekken laag houden.

Drie jaar lang vocht Caja van Tolie (1982) voor de verhuur van haar eigen ramen. De prostituee als zelfstandig ondernemer. Dat was haar doel. Maar het mislukte.

Freya, het bedrijf dat Van Tolie oprichtte en waarmee ze ramen wilde verhuren, krijgt geen vergunning om exploitant te worden in de nieuwe Utrechtse prostitutiezone. Het bedrijf dat de cabines in de nieuwe zone mag bouwen, vastgoedontwikkelaar BeJa uit Hoogeveen, sloot overeenkomsten met andere exploitanten, zo werd maandag bekend. Deze exploitanten wilden hogere huren betalen, terwijl Van Tolie de huur van een raam voor prostituees juist laag wil houden.

Zomer 2013 sloot de gemeente Utrecht alle prostitutiepanden in de stad: veel bootjes aan het Zandpad en een paar huizen in het centrum. De exploitant werd ervan verdacht mensenhandel te faciliteren.

Van Tolie raakte haar werkplek kwijt, net als circa 200 andere vrouwen. Een emotionele protestmars door tientallen prostituees mocht niet baten: de ramen bleven dicht.

Van Tolie ging werken in Groningen, maar wilde altijd naar Utrecht terug. Dus richtte ze haar bedrijf op, waarmee ze eerst de oude prostitutiepanden probeerde te huren. Dat lukte niet, ondanks verschillende rechtszaken tegen de gemeente. De burgemeester had andere plannen: een volledig nieuwe prostitutiezone aan de rand van de stad, met 162 ramen. De bouw begint vermoedelijk deze zomer, maar Van Tolie mag niet gaan verhuren.

Wat is er mis gegaan?

„In de onderhandelingen met BeJa, de bouwer van de nieuwe panden, heb ik aangegeven dat ik geen hoge huren wilde betalen. De kosten voor de dames zouden dan te hoog worden, terwijl ik juist wil dat de sekswerkers voor een redelijk bedrag hun werk kunnen doen. Ik dacht aan 125 euro per raam, per week. Het bedrag dat BeJa wilde, lag honderden euro’s hoger. Volgens mij wil de gemeente de huren ook laag houden, maar die beoordeelt dat pas als ze de nieuwe exploitanten gaat screenen.”

In Utrecht kostte de raamhuur vroeger 650 euro per week. Dan is 125 euro toch wel erg weinig?

„Wij wilden juist de branche veranderen door de werkomstandigheden beter te maken. Ik wil niet dat vrouwen die als zzp’er bij mij een raam huren, bijna altijd alleen maar werken om de huur te kunnen voldoen. Vroeger werkten we soms ook maar één of twee dagen voor ons eigen loon; en de rest van de dagen om de huur te kunnen ophoesten. Ik dacht dat de gemeente dat ook niet meer wilde. Je moet je voorstellen: de prijs is niet alleen de kale huur, daar komen nog forse kosten voor beveiliging bij. Het zou echt veel te duur worden om een raam te huren met deze huurprijzen. Bij mij zou het hele pakket ongeveer 450 euro per week gaan kosten – huur, btw, beveiliging, alles.”

Drie jaar gevochten voor niets?

„Het leven is bizar. Ik heb mezelf bewezen als bedrijfsleider. Freya is door de gemeente gescreend om te kijken of we ‘schoon’ en veilig waren. Die Bibop-procedure hebben we glansrijk doorstaan. Ik heb geen banden met criminelen en al helemaal niet met pooiers. Na al die jaren leek het er eindelijk op dat ik ramen kon gaan verhuren. Maar nu sta ik alsnog buitenspel.”

Heb je nog hoop?

„Het zou nog kunnen dat de gemeente tegen de eigenaar zegt: je vraagt te veel huur, dat mag niet. Misschien ontstaat er dan nog een opening. Maar ik geef de strijd sowieso niet op. Ik kan altijd nog ramen gaan verhuren in andere steden. En anders blijft Freya vechten. Deze branche ligt altijd onder vuur, maar dat vind ik onterecht. Wij prostituees willen als normale ondernemers behandeld worden.”