NOS in vorm tijdens nachten vol nieuws

Het NOS Journaal heeft zich dit weekend enorm gerevancheerd voor een zwak begin van de zomer. Twee nachten achtereen maakte de redactie uitstekende live-nieuwsuitzendingen.

De laatste weken liet de zomer- en weekenddienst van het NOS Journaal te wensen over. Op de zondag dat in Bagdad een zeer grote aanslag had plaatsgevonden, opende het achtuurjournaal met cosmetisch chirurgen die zich „zorgen maakten” over prutswerk van cosmetische vrijbuiters. Een week later opende het bulletin met een ondraaglijk licht bericht over oplichterij via datingsites. En dan heb ik het nog niet over de onbenullige ‘zomercolumns’.

Enfin: niet in komkommertijd, maar in nood leer je je vrienden kennen. En dan blijkt het seizoen of de agenda er niet meer toe te doen. Na extra nachtelijk Nice-nieuws donderdag, kwam Jeroen Overbeek vrijdag in Nieuwsuur de aandacht voor Frankrijk verleggen naar Turkije. Aansluitend begon een extra journaal dat ruim drie uur duurde, tot ver in de nacht.

Het was een voorbeeldige nieuwsuitzending, waarin Overbeek de rol van anchor met verve vervulde. Hij schiep duidelijkheid in de chaos, hield wijdlopigheid kort en herhaalde niets onnodig. Hij bevroeg de binnendruppelende informatie kritisch en bleef benadrukken dat we voorzichtig moesten zijn met conclusies trekken, maar herkende ook direct het „keerpunt” van de staatsgreep, namelijk toen aanhangers van Erdogans AK-partij de straten overnamen.

Naast hem zat Gulsah Ercetin, buitenlandredacteur bij de NOS, die zeer goed ingevoerd was in de Turkse actualiteit en verslag deed. Vanachter haar laptop gaf ze context bij de beelden en live-vertalingen en hield de hele avond Turkse media en sociale media in de gaten. Alleen de betrouwbaarste geruchten meldde ze, nooit hoefde ze zich te corrigeren, en desondanks liep ze nauwelijks achter op wat online media al meldden.

De vele beelden uit Turkije, veelal van CNN Türk, lieten ook telkens nieuws zien: eerst zagen we een knullig videobellende Erdogan, die zo zijn agressief-bezwerende oproep tot verzet overbracht, en even later stroomden de straten inderdaad vol met zijn aanhangers.

Alles werd gemeld, getoond, geduid en weer opgevolgd door nieuwe informatie. Tijd voor herkauwen (waarin zo’n live-uitzending nogal eens vervalt), was er niet. Dat kwam door de gebeurtenissen, maar ook door goede informatiegaring: er was verslaggeving van meningen onder Turks-Nederlandse Amsterdammers en bij betogende AK-aanhangers in Rotterdam. En onmisbaar was correspondent Bram Vermeulen, die voorheen in Istanbul werkte en er nu op vakantie was. Een toevallig journalistiek gelukje, want hij bood zowel boeiende verslaggeving als sterke analyse.

Toen de studio van het Turkse staatsjournaal volgestroomd was met Erdoganaanhangers en de presentatrice die eerder een verklaring namens de coupplegers had voorgelezen zei dat dat onder dwang was gebeurd, begon het einde van de uitzending – en van de staatsgreep. Ook dat was live op tv: daar gebeurde het.

Thomas de Veen en Wilfred Takken vervangen deze zomer om de beurt Hans Beerekamp.